Het werkproza van Esther Verhoef blijft effectief

fotojournaliste Esther Verhoef toont met Onder druk dat de Gouden Stropnominatie voor haar debuut Onrust geen flauwekul was. Onrust was een verrassend hard actieboek over een eenzelvige wreker die als een soort doe-het-zelf-uitvoering van McNabs Nick Stone de hele Russische maffia in Nederland te lijf ging. Sil Maier had bovendien een ongemakkelijke en nog wat onduidelijke relatie met fotografe Susan Staal.

In Onder druk komen we het hoekige liefdespaar opnieuw tegen. Beter dan de vorige keer is Verhoef erin geslaagd de psychologie van eigenheimer Susan en vooral die van eenmansleger Maier uit te bouwen. In het kortademige proza waarmee ze de lezers bestookt, weet ze wel de nodige diepte te vinden in de complexe levens van het heldenpaar.

Maier wordt door een vriend meegesleept in een gijzelingsdrama, Staal belandt in de familieperikelen als haar vader overlijdt. Terwijl Maier zich met enig recht zorgen begint te maken over zijn eigen onontkoombare bloeddorst, ontrafelt Staal het familiedrama waarvan vooral zijzelf het slachtoffer is geworden. Onafhankelijk van elkaar beleven ze emotionele en gewelddadige avonturen waarvan de lezer iets beter weet hoe ze samenhangen dan de personages. Een en ander komt samen in een spannend slot met een een gelukkig niet al te happy coda.

Verhoef schrijft met een mitrailleur. Stilistisch is ze bekwaam, maar wie de schoonheid van een volzin of een fraaie metafoor verlangt, is bij haar aan het verkeerde adres. Dit is werkproza, ritmisch, afgebeten, effectief. Ook als het om emotionele kwesties gaat, formuleert Verhoef nuchter als inslaande kogels. Ze laat Susan Staal over haar familiebanden bikkelhard constateren: `Gevoelsarmte als familiekwaal'. Geen volzin, geen tierelantijnen. Ze heet niet voor niks `Staal'.

Esther Verhoef: Onder druk. Karakter, 353 blz. €17,99