Fransen mogen langer en `à la carte' gaan werken

De Franse premier Jean-Pierre Raffarin heeft gisteren een verdere versoepeling van de verplichte 35-urige werkwerk aangekondigd. Volgens zijn voorstellen, die begin volgend jaar aan de Assemblée worden voorgelegd, kunnen werknemers ,,die dat willen meer werken om meer te verdienen''. Het aantal wettelijk toegestane overuren wordt verhoogd van 180 naar 220 per jaar.

De linkse oppositie heeft fel geprotesteerd tegen deze `afschaffing van een sociale verworvenheid'. De vorige, socialistische regering heeft de 35-urige werkweek ingesteld. De PS, de socialistische partij, beschouwt de maatregel, die altijd zeer omstreden is gebleven, als de belangrijkste van haar regeerperiode.

Raffarin benadrukte, dat de `35 uur' niet worden afgeschaft, maar dat werknemers meer vrijheid krijgen en ,,à la carte'' hun werktijden kunnen vaststellen. Hij acht dat nodig als impuls voor de bedrijvigheid en daarmee voor de werkgelegenheid en als versterking van de concurrentiepositie van het Franse bedrijfsleven. Werkgeversorganisatie Medef voert al vanaf de invoering van de 35-urige werkweek, in 2000, campagne tegen de maatregel. Bedrijven zeggen dat zij klanten verliezen aan buitenlandse concurrenten doordat zij niet aan de vraag kunnen voldoen. Daardoor gaat werkgelegenheid verloren in plaats van dat die vergroot wordt, zoals de PS steeds heeft volgehouden.

Ook de mogelijkheden om tijd te sparen worden vergroot. Volgens dit systeem kunnen werknemers ervoor kiezen overuren later te laten uitbetalen in een aaneengesloten periode van vrije dagen. Die kunnen worden opgenomen als voorbereiding op de pensionering of voor een opleiding, maar ook voor verlof.

Volgens de linkse oppositie is de 35-urige werkweek door dit `contract met de Medef' simpelweg afgeschaft. Volgens de PS is het niet de werknemer die zijn werktijden bepaalt, maar de werkgever. De PS heeft ook ernstige kritiek op de methode van de Franse regering, die over deze hervorming geen overleg gepleegd heeft met de vakbonden.

De aankondiging van Raffarin maakte deel uit van een persconferentie-nieuwe-stijl, waarbij de ministers uit de sociaal-economische sector aanwezig waren om detailvragen te beantwoorden. De weinig populaire premier zou op deze manier zijn imago willen verbeteren.