`Ik moet altijd oppassen voor chaos'

Hoe combineren mensen hun werk en privé-leven? Deel 8 in een serie: schrijver Abdelkader Benali. ,,Schrijven is een radicale keuze die andere dingen uitsluit.''

Hoe ziet een doorsnee werkdag er bij u uit?

,,Na het ontbijt ga ik eerst kranten lezen en emails beantwoorden, daarna begin ik met schrijven. Niet altijd aan een boek, het kan ook een gedicht of een essay zijn. Ik schrijf dan zo'n drie tot vier uur. Ik werk ook regelmatig 's avonds, en zo'n tien keer per jaar geef ik een lezing. Ik leg nu de laatste hand aan een nieuwe roman, `Laat het morgen mooi weer zijn', die in januari verschijnt. Als er net een boek uit is, werk ik gewoon door, ik neem geen pauze. Er borrelt altijd wel iets in me. Maar ik heb nog maar twee romans uitgebracht, dus een echt vast patroon is het nog niet.''

Vindt u dat u naast uw werk voldoende tijd overhoudt voor leuke dingen?

,,Ja, ik houd van lezen, reizen, een beetje hardlopen. Het contact met vrienden onderhoud ik voor een belangrijk deel per mail. Wat dat betreft is het schrijverschap ideaal. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Toch vind ik het niet eenvoudig om de balans te vinden tussen werk en vrije tijd; ik moet blijven oppassen dat het geen chaos wordt. Als schrijver heb je zo veel discipline nodig, dat is slopend. Soms denk ik dat het beter zou zijn als ik er een baan bij zou hebben, want de hele dag schrijven is ook niet alles. Maar ja, dan zou ik weer in conflict komen tussen werk en schrijven.''

Heeft u de zorg voor kinderen of ouders?

,,Nee, en ik denk dat het zonder kinderen makkelijker is om een goede balans tussen werk en privé te vinden. Bij vrienden zie ik dat kinderen toch op de eerste plaats komen. Al moet ik, zonder kinderen, oppassen dat ik niet doorschiet richting werk.''

Moet u wel eens uitleggen waarom u uw leven zo hebt ingericht?

,,Er zijn wel mensen die het raar vinden, zo'n solistisch, bijna narcistisch bestaan. Mijn ouders bijvoorbeeld zijn daar wel enigszins ongerust over. Ze zouden graag zien dat ik een wat socialer leven had. Ook dat is weer een strijd die ik moet leveren. Al houdt die kritiek je ook scherp: je weet wat je te verdedigen hebt. Schrijven is niet zo maar een keuze. Het is een radicale keuze die andere dingen uitsluit. Maar wel eentje waar ik heel tevreden over ben.''

Zijn er dingen die u graag anders zou zien in uw werk?

,,Ik zou soms willen dat ik precies wist wanneer een boek af zou zijn. Daar heb ik nu nog te weinig grip op. Er is te veel afleiding. Maar het gaat steeds beter. Ik verlies me steeds minder in details en bijzaken.''

Hoe zijn de huishoudelijke taken verdeeld tussen u en uw partner?

,,Mijn vriendin denkt er het meeste over na, dat is zeker. Zij bedenkt wat er moet gebeuren. Maar ik doe meestal de boodschappen, dat vind ik wel prettig, dan ben ik er even uit. Wassen en koken doet zij, maar ik help wel mee in de keuken, met de afwas bijvoorbeeld. Ik stofzuig ook. Ik denk dat zij 60 procent voor haar rekening neemt en ik 40 procent. Is dat gek? Die verdeling is niet automatisch tot stand gekomen, hoor, daar is behoorlijk over gesteggeld.''

Haalt u uw pensioen als schrijver?

,,Ik weet niet of ik altijd schrijver blijf. Ik stel mezelf telkens een nieuwe opdracht en daar rolt dan een boek uit. Maar als er geen opdrachten meer zouden zijn, dan ben ik geen schrijver meer. Ik hoop eigenlijk dat die opdrachten op een dag ophouden. Ik ben wel benieuwd wat er dan zou gaan gebeuren.''

Volgende week in de serie `balans': moslimleider Haci Karacaer