Ik kan mijn kind geen veiligheid meer bieden 2

In zijn brief `Jeugdhulpverlening is schandalig onvoldoende' (Opinie & Debat, 4 december) stelt Klaas Groen dat de problemen in de jeugdzorg in dertig jaar tijd niet zijn verminderd, en juist zijn verergerd, maar dat een onderzoek daarnaar niet nodig is omdat we de belangrijkste oorzaak al kennen: ,,de machtsstrijd tussen de hogere ambtenaren van de verschillende departementen en de daardoor in stand gehouden verschillende geldstromen en bestuurlijke kinnesinne''.

Ook schetst hij de gevolgen van die departementale wantoestanden: ,,Wij laten kinderen, door het management verantwoord, vermoorden.'' Mij dunkt dat dit alleszins een onderzoek, een parlementaire enquête, rechtvaardigt. Voor het dertig jaar lang voortwoekeren van die departementale wantoestanden zijn namelijk politici verantwoordelijk geweest en nog steeds verantwoordelijk. Dat en hoe diverse bewindspersonen, kabinetten en Kamerleden hier hebben gefaald, moet aan het licht worden gebracht zolang zij niet zelf hun falen openlijk erkennen en aan de wantoestanden in de desbetreffende departementen onmiddellijk een einde maken. Ook kan een parlementaire enquête uitwijzen welke weg moet worden begaan om stammenstrijd en machtsstrijd binnen en tussen departementen die met ouders en jeugd te maken hebben, te beteugelen en uit te bannen. Wellicht zal blijken dat ook in Nederland eindelijk gekozen moet worden voor een aparte minister (dus niet een coördinerend staatssecretaris) voor ouders en jeugd (`kind en gezin').