Japanse vrouwen zien graag mannen met spieren

In Nederland kent bijna niemand Remy Bonjasky of Ernesto Hoos, in Japan zijn deze beoefenaren van de vechtsport K-1 wereldberoemd. In de Tokyo Dome werden zij toegejuicht door 65.000 mensen. En Bonjasky werd kampioen.

Na twee achtereenvolgende kampioenschappen is Nederlander Remy Bonjasky ,,het nieuwe gezicht'' van de vechtsport K-1, zegt organisator Sadaharu Tanikawa. Bonjasky was zaterdag in de finale ,,mentaal sterker'' dan de Japanner Musashi, meent hij. Bonjasky zette de Nederlandse dominantie voort in deze combinatie van vechtsporten, die het meest doet denken aan kickboksen en ruim tien jaar geleden in Japan is ontstaan. Sinds 1993 zijn negen van de twaalf kampioenschappen gewonnen door Nederlanders. Krap 65.000 toeschouwers kwamen naar het overdekte Tokyo Dome voor de strijd tussen acht finalisten om het kampioenschap.

De visies op de geleverde prestaties lopen dit jaar uiteen. Om te beginnen is de Japanse hoop Musashi niet populair bij het thuispubliek. ,,Ik wil dat Bonjasky wint'', zegt de Japanse fan Noriko, die al zes jaar de finale bezoekt, vlak voor de eindstrijd tussen Bonjasky en Musashi. Ze vindt het maar niks dat Musashi ,,niet vecht voor een knock-out, maar partijen alleen kan winnen dankzij jurybeslissingen''. Vechters die via een onbetwistbare knock-out een partij beslissen blijken bij het publiek het populairst.

Juist aan knock-outs ontbrak het tijdens deze aflevering van het toernooi. Alleen nieuwkomer Kaoklai Kaennorsing uit Thailand, met 78 kilo een lichtgewicht, toonde in de eerste ronde de kracht van kickboksen door met een welgemikte trap zijn vijftig kilo zwaardere tegenstander in één keer uit te schakelen. Alle overige partijen in de finaleronde tussen acht vechters werden op punten beslist.

De manier waarop de jury de punten toewees leidde tot veel discussie. De finale tussen Bonjasky en Musashi werd tot twee keer met een ronde verlengd omdat de score gelijk zou zijn. ,,Ik was verbaasd want ik dacht dat ik had gewonnen'', zegt Bonjasky na afloop over de eerste verlenging. ,,Maar ik moest de jury blijkbaar beter overtuigen.''

Bonjasky hoeft zelf ook niet te klagen over jurybesluiten in zijn eigen voordeel, meent Ernesto Hoost uit Hoorn. Hij stond in zijn eerste partij tegen Bonjasky in de ring. Hoost is de grootste kampioen uit de geschiedenis van de K-1 met vier titels, de laatste uit 2002. Toen Bonjasky vorig jaar zijn eerste titel won, was Hoost er niet om zijn eigen titel te verdedigen. Velen keken dus uit naar de ontmoeting tussen veteraan Hoost (39) en relatieve nieuwkomer Bonjasky (28).

Na de reguliere drie ronden stonden Hoost en Bonjasky allebei nog overeind en vielen de punten in het voordeel van Bonjasky. Hoost kon gelijk douchen. ,,Ik ben het niet eens met dat jurybesluit'', zegt Hoost tijdens een terugblik de volgende ochtend. ,,Remy heeft goed gevochten en ik heb hem wel gefeliciteerd met het kampioenschap. Maar ik heb ook gezegd dat hij niet van mij heeft gewonnen.'' Bonjasky zelf zegt over de klacht van Hoost: ,,Ik zal graag weer een keer tegen hem vechten als hij dat wil, maar hij zal er niet blij mee zijn.''

Nog kritischer is Hoost over de wedstrijden van de Japanner: ,,Musashi heeft drie wedstrijden verloren. Maar ja, ze willen een Japanse kampioen.'' En dus eindigde elk gevecht van Musashi in een gelijkspel, gevolgd door een verlenging waarna de punten naar Musashi gingen. Behalve in de finale, ondanks twee verlengingen. Bonjasky was overduidelijk aanvallender. Het cruciale probleem is, volgens Hoost, dat de jury alleen maar uit Japanners bestaat, ook al is er vroeger wel een gemengde jury geweest. Organisator Tanikawa meent dat er ,,geen grote beoordelingsfout is gemaakt'' in de match tussen Hoost en Bonjasky, maar dat Hoost altijd een formele klacht kan indienen. Over de jurering in het algemeen meent Tanikawa dat dit toernooi ,,huiswerk'' heeft opgeleverd voor de organisatie en men verbeteringen zal gaan overdenken.

In de tussentijd hopen fan Noriko en haar man Hirobumi dat dit toernooi geen trend zet. Zonder knock-outs is het ,,saai'' en als dit doorgaat komt ze in de toekomst niet meer. Noriko raakte verslingerd toen ze zes jaar geleden een knock-out op tv zag. ,,Opwindend'', zegt ze. Andere sporten duren te lang en kennen te ingewikkelde regels.

Veel fans in Japan zijn vrouwen. Zoals de 26-jarige Aki en Satomi, hartsvriendinnen sinds de lagere school, die er elk jaar een avondje uit van maken. Waarom? ,,De vechters hebben spieren, ze hebben alles wat wij niet hebben'', zegt Satomi, die in de toekomst hoopt op een man die wellicht niet het lichaam van een K-1 vechter, maar dan toch minstens diens mentaliteit heeft. Hun grootste favoriet is de Nederlander en drievoudig kampioen Peter Aerts omdat hij ,,in interviews oprecht overkomt, zonder enige pretenties''. Helaas zagen ze Aerts dit jaar al in de eerste ronde met een blessure uitvallen.

Dus kiezen ze halverwege het toernooi de Thai Kaoklai als hun favoriet. ,,Klein maar mentaal sterk. Hij vecht voor zijn hele familie'', meent Aki, een alleenstaande moeder met een zoontje van anderhalf jaar waar opa deze avond op moet passen.