Pc is geen panacee 2

`De computer is als leermiddel zo'n handig, veelzijdig apparaat dat het veel meer kan dan het schoolschrift en -boek', schrijft Rob Knoppert (W&O, 27 nov). Dat is dan gelijk ook een van de makkes. Een beetje handige leerling verstopt hier en daar een spelletje op de computer of surft wat rond op het internet. Als de leerkracht komt controleren, is hij/zij met een toetsindruk weer terug bij het spellings- of rekenprogramma. En passant sleept de leerling nog wat virussen en spy-ware van het net.

Op de basisschool waar ik werk, staan per lokaal twee pc's. Er is nog ruimte voor één extra maar dan wordt het al wat krap – daar komt nog bij dat die dingen nogal wat warmte genereren in een toch al benauwde klas met 30 kinderen. Platte beeldschermen zullen al heel wat ruimte schelen natuurlijk. Bedenk dan wel dat dit geliefde hebbedingetjes zijn. Zware bekabeling en dure hightech beveiliging verhinderen niet dat toch iedere kerst- of voorjaarsvakantie een en ander is gestolen of gesloopt, om maar te zwijgen van de schade aan het hang- en sluitwerk van het gebouw. Dat wordt dan weer maanden wachten op het geld van de verzekering.

Een schoolboek verschaft de leerling de informatie die nodig is om de gewenste stof bij te brengen. Het neemt weinig plek in, je kan dus iedereen een exemplaar geven. Als je iets anders gaat doen, leg je het in de kast. De waarde op de zwarte markt is nihil dus is geen dief geïnteresseerd. Een boek `loopt niet vast' en heeft geen last van virussen.

Uitgevers verdienen er een goede boterham aan. Bij het uitbrengen van goede software is dat maar afwachten, want van een enkele cd-rom kunnen oneindig veel kopieën worden gemaakt. Ze kijken dus wel uit. De pc is een niet weg te denken fenomeen. Als educatief medium heeft het echter weinig waarde. Je zou het kunnen vergelijken met de bijdrage die de televisie aan het onderwijs heeft geleverd.