Koran

Ik heb aandachtig het gesprek met de zeven Marokkaanse scholieren gelezen in het Zaterdags Bijvoegsel van 20 november. Zij verzekerden dat de islam een geloof van vrede is. Dat heb ik heel vaak horen zeggen, maar ik vind dat zo moeilijk te geloven, al vraag ik me ook wel eens af of ik het soms lastig vind van een vooroordeel afstand te doen. Maar nu citeer ik letterlijk uit het artikel: ,,In de koran staat dat je niet mag strijden en niet mag doden. Dat mag alleen tijdens de jihad, de heilige oorlog. Maar de jihad begint voor iedereen op een ander tijdstip. Dat is persoonlijk. Daar zijn geen regels voor. Ik denk dat Mohammed B. vond dat met de aanval op de islam van Van Gogh de jihad voor hem was begonnen.''

Misschien is dit ingezonden stuk voor de Mohamed die in het artikel wordt geïnterviewd en gekscherend terrorist wordt genoemd door zijn voetbalteam, wel het moment waarop zijn persoonlijke jihad begint, en dan mag hij gewoon beginnen te doden. Heb ik nu last van een vooroordeel of heb ik het volste recht te beweren dat de islam een gewelddadige godsdienst is, waarvoor eigenlijk geen plaats zou moeten zijn in onze rechtsstaat.