De Mols Hoop

Albert Verlinde, in Donald Duck beter bekend als Albert Verlinker, beziet de woelingen op het Gooise matras.

Sommige namen in entertainmentland nodigen uit tot verbasteringen en woordgrapjes. Joop van den Ende heette jarenlang Joop van Ellende omdat hij in een ver verleden volgens hoogmoedige cultuurpausen nogal platte amusementsformules produceerde die het niveau van de vaderlandse televisie danig onderuit haalden. Diezelfde cultuurpausen staan nu in rijen van drie opgesteld voor het paleis van Ome Joop aan het Amsterdamse Museumplein in de hoop een zakje subsidie van hem te ontvangen. Want van den Ende is miljardair geworden en heeft een foundation opgericht die culturele initiatieven ondersteunt. Zijn zak met geld lijkt onuitputtelijk dus spreken de cultuurpausen vandaag de dag dankbaar van Joop zonder Ende.

En dan is er ook de verbastering Ivo Nihil, een woordspeling op Ivo Niehe die echt niet meer kan sinds Reinout Oerlemans met zijn Pulse een ongegeneerde kopie van de TV Show op de buis brengt die met terugwerkende kracht aantoont dat Niehe een groot tv-genie is en dat je aan een formule alles kunt kopiëren behalve het talent, de inspiratie en de gedrevenheid van de originele maker. Zelf ben ik ook al verbasterd. Het vrolijke weekblad Donald Duck bracht vorig jaar een verslaggever in beeld met de fraaie naam Albert Verlinker en dat grapje achtervolgt me tot op de dag van vandaag.

Een hele dankbare naam in deze voor omroepland onzekere tijden is die van John de Mol.

Het is door het overlijden van Prins Bernhard een beetje ondergesneeuwd maar afgelopen woensdag om vijf uur precies sloot de termijn waarop zenders konden bieden op de voetbalcompetitie en die spannende wedstrijd geeft schrijvend Nederland weer volop de kans om woordspelingen met de naam De Mol te bedenken. Sportjournalisten spreken al weken over De mol graaft zich in, de Mol ondermijnt de publieke omroep en voetbal is De Mols hoop. Wat een originaliteit. Er verscheen zelfs een biografie met de titel `De gangen van de Mol.' Maar die had ik pas na een week door. Al die woordgrapjes doen bijna vergeten hoe serieus de opkomst van De Mol is in Hilversum. Als de Mol de voetbalrechten krijgt (en dat zit er dik in want waarom zou je als publieke omroep veel geld uitgeven aan iets dat de belastingbetaler ook voor niks kan krijgen?) dan zet hij volgend jaar augustus de eerste volledig Nederlandse commerciële zender op die al bij voorbaat succesvol is. Dat weten de omroepbobo's en dat maakt ze behoorlijk zenuwachtig. De Mol woelt de hele Gooise matras overhoop en er is niemand die de slimme doordouwer een poot dwars zet. Geloof me: de Hilversumse omroepakker ligt klaar om ondermijnd te worden. Er is zoveel frustratie bij de medewerkers van zowel de publieke als de commerciële omroepen. TV presentatoren als Hans Kazan zijn ongelukkig omdat programma's die ze opnemen jaren op de plank blijven liggen. Ivo Niehe baalt omdat zijn tv show geen vast uitzendtijdstip heeft, de AVRO is het zat dat een topserie als ER op een onmogelijk tijdstip geprogrammeerd staat, programmamakers bij RTL zuchten omdat daar alles steeds meer in het teken van gunstige bedrijfsresultaten staat en zo kan ik nog wel even doorgaan. Nu woon ik in een dorp en ik weet dat je met beleid iets tegen een mol kunt doen. Je kunt zijn gangen afsluiten en hem dwarszitten door stukken glas in de grond te steken zodat hij zijn kop stoot. Stukken glas zijn er zat in Hilversum sinds de weekendsoap `Het Glazen Huis'aan diggelen ging, maar die scherven worden zorgvuldig onder het vloerkleed geveegd. Terwijl er toch voldoende reden is om Joop Betaalmeyer daar eens op af te rekenen.