`Ik leid een autonoom leven'

Hoe combineren mensen hun werk en privé-leven? Deel 7 in een serie: kunstenares Gerti Bierenbroodspot. ,,Als kunstenaar moet je egocentrisch zijn.''

U schildert, beeldhouwt, schrijft, componeert en bent amateur-archeoloog. Werkt u ooit níet?

,,Als ik de liefde bedrijf. En als ik bomen omhak op mijn landgoed in Toscane. Leven zonder werken vind ik saai. Ook op vakanties ben ik altijd met mijn werk bezig; ik houd een logboek bij, observeer mensen, doe ideeën op.''

Hoe ziet uw gemiddelde werkweek eruit?

,,Op maandag handel ik veel telefoontjes van opdrachtgevers, galeriehouders en journalisten af. Dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag ga ik 's morgens tennissen. 's Middags ga ik naar het beeldhouwatelier om te slijpen en te hakken. Of ik werk thuis aan een schilderij. Zaterdag struin ik wat rond in een materiaalwinkel of boekhandel en ga daarna aan het werk. Zondag mag ik uitslapen van mezelf. Ik maak vaak lange dagen, lig pas tegen een uur of vier 's nachts in mijn bed.''

Is dat wel vol te houden?

,,Tot nu toe wel. Ik heb bérgen energie. Maar ik geef toe: er zijn perioden dat ik dicht tegen een burn-out aanzit. Dan wordt er van alle kanten aan mij getrokken en wil ik iedereen tevredenstellen. Opeens weet ik dan: het is genoeg. Dan vlucht ik naar Italië of Jordanië om mezelf op te laden.''

U heeft een adoptiekind dat bij uw vriendin in de Verenigde Staten woont. Hoe vaak ziet u haar?

,,Twee keer per jaar.''

Heeft u ooit overwogen de zorg voor haar op u te nemen?

,,Nee, want een kind zou niet passen binnen het nomadenbestaan dat ik leid. Mijn thuisbasis is Amsterdam, maar ik woon ook delen van het jaar in Italië en Jordanië. Dat neemt niet weg dat Skye-Qi en ik ons diepgelukkig voelen als we samen zijn. Of ze mij ooit verwijten maakt? Nee, ze zegt vaker dat ze blij is dat ik besta.''

Hoe vaak ziet u uw vrienden?

,,Weinig. Ik krijg vaak verwijten dat ik me opsluit. Daar trek ik mij weinig van aan, want ik ben en blijf een schilderbeest. Van een vrouwelijke kunstenaar kunnen mensen moeilijk accepteren dat ze dag en nacht werkt. Het heeft iets kluizenaarachtigs. Een man die hetzelfde doet is `een groot kunstenaar'. Denk aan Picasso.

Overigens kan ik vriendschappen wel goed onderhouden. Ik weet altijd waar mijn vrienden mee bezig zijn. Bel en e-mail geregeld. En ik toon mijn liefde op manieren die niet doorsnee zijn. Dan zeg ik `je hebt me misschien weinig gezien, maar het resultaat van mijn inspanningen kun je op die en die tentoonstelling bekijken'.''

Egocentrisme is u niet vreemd.

,,Als kunstenaar móét je egocentrisch zijn, je bent tenslotte je eigen bron van inspiratie. Mensen vinden vaak dat ik geen sociaal gevoel heb, dat ik `maar wat doe'. Maar ik weet heel goed wat ik doe: ik kies voor mijn kunstenaarschap. Ik leid een autonoom leven.''

Heeft u wel eens de zorg voor een ander op u genomen?

,,Ja, voor mijn ouders, die net na hun negentigste zijn overleden. Ik was toen goed in staat om alles aan de kant te schuiven – omdat ik wist dat het tijdelijk was. Maar ik verlies het lijntje met mijn atelier nooit helemaal uit het oog.''

Kleven er nadelen aan het nomadenbestaan?

,,Nee. Ik ben geboren als nomade en hoop ook als nomade te sterven. Op het moment dat ik niet meer kan doen wat mij gelukkig maakt in mijn werk, loop ik de woestijn in zonder waterfles.''

Volgende week in de serie `balans': schrijver Abdelkader Benali.