Het beeld (Gerectificeerd)

Ons preutse beeld van Amerika is grotendeels gevormd door de braafheid van de gemiddelde televisieserie. In de door betaalzender HBO geproduceerde series, die niet voor het brede publiek bestemd zijn, gaat het wat ruiger en realistischer toe. Zo kon Sex and the City, waarvan Net5 gisteren de laatste aflevering uit het laatste seizoen uitzond, baanbrekend worden, zowel in Amerika als in Europa, omdat er door vier New Yorkse vriendinnen zo openhartig over hun seksuele avonturen gepraat werd.

Er bestaan veel misverstanden over de komische serie, die door veel mannen als bedreigend zou worden ervaren en die een nieuwe seksuele revolutie zou hebben ontketend. Het draait om vier aanvankelijk ongebonden dertigers, de individualistische columniste Carrie (Sarah Jessica Parker), de onverzadigbare rondneukster Samantha (Kim Cattrall), de romantisch aangelegde Charlotte (Kristin Davis) en de roodharige advocate Miranda (Cynthia Nixon). Alle vier maken een ontwikkeling door en zien zich in het laatste seizoen geconfronteerd met tekenen dat hun jeugd niet eeuwig kan duren. Zo krijgt Samantha kanker en verliest veel van haar libido bij een chemokuur, moet de met een lelijke man getrouwde Charlotte dreigende kinderloosheid pareren door een Chineesje te adopteren en wijdt de eveneens gehuwde en niet meer professioneel ambitieuze Miranda het grootste deel van haar liefde aan een huilbaby en de zorg voor een dementerende, inwonende schoonmoeder. Zelfs Carrie vindt de ware liefde, die niet blijkt te bestaan uit de romantische Russische kunstenaar in Parijs (gespeeld door voormalig balletdanser Mikhail Baryshnikov) maar het permanente ideaal, Mr. Big (Chris Noth). In een fraaie cirkel eindigt de laatste aflevering van seizoen zes net als de eerste van seizoen één met zijn belofte absofuckinglutely!

Eigenlijk is dat slot waarin alle vier de vrije vrouwen aan de man zijn gebracht behoorlijk tuttig. Maar het zou onzin zijn om de hele serie achteraf te reduceren tot een moraliteit. Eerder moet je Sex and the City interpreteren als een vrouwenfantasie over een wereld waarin je eeuwig begeerlijk blijft, nooit twee keer dezelfde kleren hoeft te dragen, onbeperkt met je vriendinnen kunt kletsen, geen zorgen hebt over de kosten van uitgaan en accessoires, nooit dik wordt en niemand je een hoer noemt als jij je man(nen) uitkiest.

De stripachtige vorm, die toestaat dat elke aflevering in willekeurige volgorde opnieuw kan worden uitgezonden, versterkt het wensdroomkarakter. In de laatste twee afleveringen neemt Carrie als An American Girl in Paris Europese gewoonten aan. Ze rookt, eet taartjes, trapt in de hondenpoep en gaat alleen uit. Ze is me het liefst in gezelschap van een bouvier, ontevreden dat haar vriend ervoor kiest zo hard aan zijn carrière te werken. Wanneer ze hem later onthult dat ze alleen maar allesverterende liefde wenst, is het Love and the Other City geworden, bijna een traditioneel driestuiverromannetje. Misschien was het dat al de hele tijd, achter een rookgordijn van vibrators en Manolo Blahniks gekleurde pumps.

Rectificatie

Sex and the City

In de rubriek Het Beeld (1 december, pagina 23) wordt een scène uit Sex and the City beschreven, waarin een bouvier voorkomt. Het ging om een bordeauxdog.