Kreeft en Currywurst

Eén keer per jaar ontmoeten Duitse politici en journalisten elkaar op een gala, het Bundespresseball in Berlijn. Een extravagant feest dat meer dan 130 jaar oud is.

Schijnwerperlicht. Rode loper. Twee fotografen vragen om een glimlach. Het zijn jongens van fotozaak www.Ihr-foto.de. Het zijn geen paparazzi. De rode loper is ook niet omzoomd met nieuwsgierig publiek, laat staan met gillende tienermeisjes. Er is een vriendelijke portier, dat wel. En er is beveiliging. Goddank: zonder beveiliging geen Gebeurtenis.

Na een paspoortcontrole betreden we de lobby van Hotel Intercontinental, dat men nonchalant `Interconti' dient te noemen. Een clown in gouden pak zegt dat zijn outfit niet bij de kleurencombinatie van mijn begeleiding past. Maar, schatert hij tegen mij, u past er wel bij. ,,Wat kleur betreft dan.'' Het jaarlijkse hoogtepunt op de societykalender van Berlijn – het Bundespresseball – begint met flauwe grappen.

Eén keer per jaar ontmoeten Duitse politici en journalisten elkaar op een gala. Dat is leuk – voor wie van gala's houdt. Dat is handig – voor wie maatschappelijke status ambieert. Dat is een plicht – voor wie al iets is in Berlijn en dat graag wil blijven.

Het bal is populair en al weken van tevoren uitverkocht. Onder de duizenden lobbyisten in Berlijn geldt een toegangsbewijs als een trofee: zonder connecties geen kaartjes.

De Bundespresseball BV spaart kosten noch moeite om een aura van exclusiviteit te verspreiden. Om het thema van de avond – `glimlichtjes' – te visualiseren is in de lobby een zeventig meter lange witte wand geplaatst waarin 1.000 kopspiegellampen zijn verwerkt. Voor decoraties en kroonluchters zijn 50.000 kristallen parels aan kettingen geregen. De kok van sterrenrestaurant VAU serveert döner-met-eend; in een lounge worden sigaren gerold. Voor 2.500 gasten verwerkten 140 koks onder andere 5.000 oesters, 50 kilo kreeft, 450 liter slagroom en 250 eenden. De drankvoorraad bestaat uit 2.900 flessen champagne en sekt, 3.600 flessen wijn en 6.800 liter bier.

Het kledingvoorschrift is black tie en daar houdt zich warempel vrijwel iedereen aan. Het aantal stropdassen is op een hand te tellen. Bij de dames valt op dat veel kapsels zijn opgestoken en dat bontstola's dit jaar populair zijn.

Het publiek valt uiteen in drie categorieën. Echt beroemde mensen dineren aan een tafel waarvan ze zelf de tafelschikking mogen beïnvloeden. Beroemde mensen krijgen een plaats toegewezen. De overige 1.600 gasten zijn flaneurs en krijgen geen stoel – ook al kost hun entreebewijs 100 euro.

Het Presseball kan bogen op een lange traditie. Het begon al in 1872 in Berlijn, in een tijd dat dames nog levende vlinders in hun kapsel verwerkten. Na nazisme en WO II beleefde het bal een comeback in Bonn en danste Hans-Dietrich Genscher er nog wel eens de polonaise. Het bal wordt, ook dat is traditie, geopend door de bondspresident. Horst Köhler, deze zomer benoemd, mocht dit jaar voor het eerst laten zien dat hij de Weense Wals machtig is. Volgens een door de televisie ingehuurde danslerares was het nog niet helemaal perfect: ze gaf een acht.

Er gebeurt eigenlijk nooit iets op het bal – en toch kan men er nog wekenlang tijdens etentjes over vertellen. Wie was er? Wat had men aan? Dit jaar was Minu Barati (28) de ster van de avond. Een prachtige vrouw van Iraanse komaf met donker haar in een lange zwarte jurk. Én vriendin van minister van Buitenlandse Zaken, Joschka Fischer (55), die eerst vier huwelijken moest doorstaan voordat hij haar mocht vinden. Minu is in de populaire pers al langer in beeld, maar het was haar debuut op het Presseball en zoiets telt. Vorig jaar was ze ook al het gesprek van de avond, toen omdat ze er nog niet bij mocht zijn.

Grote afwezige was dit jaar Klaus Wowereit, de burgemeester van Berlijn, die een reputatie heeft als feestnummer. Hij had daags voor het bal afgezegd. In de Senaat en in de boulevardpers was Wowereit op de korrel genomen omdat hij op een buitenlandse reis een te licht pak zou hebben gedragen tijdens een formele bijeenkomst. Bovendien had een foto van een tongzoenende Wowereit nogal wat stof doen opwaaien. Ook de Schröders lieten het dit jaar afweten – naar verluidt om tijd in familiekring door te brengen.

Het bal lijkt een ideale gelegenheid om contacten te leggen en geruchten op te snuiven. Dat valt tegen. Werkgeversvoorzitter Hundt praat er uitvoerig over voetbal. Een bekende lobbyist praat eerst met een collega, daarna met zijn baas. ,,Netwerken kan ik beter door de week'', zegt hij. Volgens Gunter Hofmann, chef van de parlementaire redactie van Die Zeit, is er eigenlijk geen verschil tussen het jaarlijkse sportbal en het journalistenbal. ,,Het hoort bij mijn werk, maar werken mag je het niet noemen.''

In de vroege ochtenduren kent het Interconti de dansvloer met de hoogste gemiddelde leeftijd in heel Berlijn. Geserveerd wordt tegen die tijd de onvermijdelijke Currywurst – vakbondsvoorzitter Michael Sommer heeft er de hele avond naar uitgezien.