Het beeld

De directeur Europese zaken van de Soros Foundation bezoekt een Moldavische vrouwengevangenis en begroet enkele gedetineerden met de woorden: ,,Hello, I am Mabel!'' Later, in het Macedonische Skopje, zal ze in een interview met Paul Rosenmöller onthullen dat ze zichzelf tijdens haar werk nooit `prinses' noemt: ,,Ik denk dat de meeste mensen die we deze week hebben ontmoet niet eens weten dat, uhm, mijn man de zoon van de Nederlandse koningin is.''

In de programma's die voormalig GroenLinks-aanvoerder Rosenmöller tot nu toe voor de IKON maakte, groeide hij in de rol van een progressieve Ivo Niehe. In de tweede serie Paul Rosenmöller en... volgt hij coryfeeën op locatie, net als vorig jaar mensen als prinses Irene en Ruud Lubbers. Het is geen slecht idee om met Arjan Erkel naar Tadzjikistan te gaan of met prinses Mabel op werkbezoek, en tijdens zo'n gemeenschappelijke reis wat portretterende vragen te stellen. Tevens reflecteert Rosenmöller, net als in zijn andere IKON-serie Spraakmakende zaken, op het feit dat de hoofdpersoon niet zo lang geleden middelpunt van het nieuws was. De stijl van zijn ondervraging past bij de respectabiliteit die aan zijn voorname gasten kleeft: omzichtig, voorzichtig en positief-kritisch.

De vragen aan prinses Mabel zijn op een uitzondering na minder direct dan haar eigen optreden. Die uitzondering vormt de vraag of ze ooit met Klaas Bruinsma naar bed is geweest. Het eerste antwoord is een glimlach en dan zegt de prinses: ,,Heel eerlijk gezegd, voor zover ik me kan herinneren, bent u, op Friso na, de eerste die het me op de man af vraagt. Het antwoord is: nee.''

Sterk is het antwoord op een vraag naar het thema `Mabel, mannen en macht'. De prinses noemt het feit dat succes van jonge mannen nooit aan hun netwerk wordt toegeschreven `seksistisch'.

Minder overtuigend is haar gedraai rond de vraag of ze nu echt niet had kunnen waarnemen dat de op een zeilvereniging ontmoete Klaas Bruinsma een topcrimineel was: ,,Je gaat dan niet denken: zo'n meneer die daar rondloopt is vast een topcrimineel.''

Deel van de werkzaamheden van de Soros Foundation bestaat uit aidspreventie, dus deelt prinses Mabel nu condooms en heroïnespuiten uit in de vrouwengevangenis. Tegen Paul Rosenmöller zegt ze erover: ,,Het is namelijk zo dat die mevrouwen drugs gebruiken hier.'' Mevrouwen? Kinderen uit de hogere standen wordt geleerd dat je maar beter iedereen mevrouw en meneer kunt noemen, ook (top)criminelen.

Op meer momenten getuigt de prinses van een naïevere visie dan je van iemand in haar professionele positie zou mogen verwachtem. Ze bevestigt gretig dat haar keuze voor een partijdige en ideologische opstelling `pro-democratie en pro-mensenrechten' in principe zou kunnen leiden tot strijdigheid met het standpunt van de regering van een bepaald land. Ook de omschrijving van de houding van regeringen als die van Zuid-Afrika ten aanzien van aids als `onverantwoordelijk gedrag' lijkt niet erg diplomatiek. Maar ze noemt zichzelf dan ook ,,een moderne missionaris uit de 21ste eeuw''.