Tevreden lulletjes

Wie durft nog de vraag te stellen: blijf ik huren of zal ik kopen? Uw antwoord luidt al jaren: waarom kopen als je tevreden huurt? Of: wie huurt is een lulletje. Deze vraag hing lange tijd op ons prikbord in het toilet. Wij zijn tevreden lulletjes. Prachtig huis, twee onder één kap, grote tuin, lage huur, in de Randstad. Wij beschouwen het huis als ons eigendom. Investeren dus al jaren in ons woongenot. Onze verhuurder had daar plezier in en besteedde flink wat geld aan onderhoud. Uw conclusies over huren sterkten ons jarenlang, ook al stelden kennissen wel eens de vraag: waarom kopen jullie niet? Meer op stand, fiscaal voordeel. Anderzijds kregen we te horen dat we ordinaire scheefhuurders zijn. Rob Oudkerk stelde, net voor zijn val als wethouder van Amsterdam: scheefhuurders moeten wegwezen, de sociale huurwoningen zijn voor de sociale minima. Wanneer we kopen, zijn we scheefhuurder af, maar hebben we wel een renteaftrek van minimaal 10.000 euro per jaar. Hoezo een verzwaring van de collectieve lasten?

En dan nu het aanbod van onze verhuurder: koop uw huis voor twee ton. De waarde van de door ons betaalde verbouwingen is 40.000 euro. De waarde van de woning is daardoor 240.000 euro. Wij kunnen die twee ton gemakkelijk betalen, de stortingen op spaarrekeningen en in beleggingsfondsen en de oude huur dekken ruimschoots de kosten van een annuïteitenhypotheek, in 20 jaar af te lossen. Wij zijn beiden tegen de vijftig en zien niet op tegen werken tot 65 jaar. Zakelijk gezien en het scheefhuren niet meegenomen, kunnen wij natuurlijk beter blijven huren. Stop ik de extra bedragen die wij bij koop aan rente, verzekering en aflossing kwijt zijn in een fonds, dan hebben we op ons 65ste waarschijnlijk net zoveel als de overwaarde van de dan hopelijk goed verkoopbare woning.

Aan de andere kant is het bezit van een huis waar je van houdt en het betalen daarvoor leuker én concreter (maar minder vrijblijvend) dan alleen sparen en beleggen. Bovendien, kun je opsparen tegen de stijgingen van de huizenprijzen? Tot nu toe is gebleken van niet. Ik zit in een vicieuze cirkel en ben met een doelredenering bezig. Is het dan nooit eens aan te raden om je huurwoning te kopen?

(I. van IJ.)

U besluit na een lange aanloop met een algemene, open vraag, waar ik geen antwoord op weet. Ik beperk me in mijn beantwoording tot concrete vragen van bijvoorbeeld huurders die willen overstappen naar een koophuis en kom dan altijd tot dezelfde vraag: waarom zou je kopen? Maar om misverstanden te voorkomen: ik heb niets tegen het kopen van het huis.