Mogen vrouwen op jihad?

,,Als ik een mening zie, grijp ik naar mijn revolver.'' Was dit vroeger, laten we zeggen een maand geleden, nog de houding van een enkeling, nu is het de dominante, haast automatische reactie in het Nederlandse debat, in de politiek en op straat.

Het laatste, slachtoffer zou je haast zeggen, als die term tegenwoordig niet voor ernstiger gevallen gereserveerd was, van deze nieuwe strijdlustigheid is Abdul Jabbar van de Ven. Abdul Jabbar is een populaire Nederlandse `jongeren imam' die veel lezingen geeft en schrijft voor websites en bladen als Wij Moslims. In tv-programma Het Elfde Uur van de EO mocht hij, in niet geringe mate geholpen door de vraagstelling van Andries Knevel, vertellen dat hij `iets van blijdschap' voelde op het moment dat Van Gogh vermoord werd. Ook wenst hij eigenlijk, `in zijn hart', dat Geert Wilders zal komen te overlijden, bijvoorbeeld door kanker. En dan liefst binnen nu en twee jaar.

Shock, horror. Petitie van de voltallige Tweede Kamer. Men beraadt zich op vervolging. Minister Donner stelt: ,,We moeten voorkomen dat dit soort malloten een platform krijgt.''

Pardon? Voorkómen? Naar bekend geeft Donner wel vaker blijk van een geringe kennis van de moderne maatschappij, maar hier zou hij toch echt beter moeten weten.

Wie de afgelopen jaren wel eens een blik heeft geworpen op een van de vele tientallen Nederlandse moslim-discussiefora en websites, weet dat dat platform dat Donner wil voorkomen, al lang en breed bestaat en voorlopig ook niet zal verdwijnen. Op sites als Elkhatab of www.al-islaam.com/, waar ook Van de Ven voor schrijft, zijn de wonderbaarlijkste discussies te volgen, de meest uitzinnige gedetailleerde doodsverwensingen te lezen, en allerhande praktische adviezen over het voeren van de jihad in alle interpretaties van dat woord.

Je kunt er antwoord vinden op prangende vragen als wat te doen met de opbrengsten van de kerstkaarten van krantenbezorgers (antwoord: doneren aan Palestina), waar je gekleurde nikaabs kunt kopen (antwoord: El Tawheed) of waarom er meer vrouwen dan mannen in de hel zullen zijn (sorry, het theologisch doorwrochte antwoord hierop was voor mij niet te volgen). Ook fascinerende kwesties als `Mogen mannen de stem van een vrouw horen?', `Mogen vrouwen op jihad?' en `Islamitische uitleg over dinosaurussen' worden gedegen behandeld. En dan hebben we het nog over keurige mainstream sites.

Wie zich wel eens op het web begeeft, weet dat Van de Ven zeker geen uitzondering is, en zich eerder nog voorzichtig en gematigd uitlaat. Maar ja, daar hebben onze politici natuurlijk geen weet van; het was immers niet te zien bij de EO. Niet goed opgelet, sukkels!

Van de Ven is uitgenodigd bij de EO met maar één doel: hem de bewuste gewraakte uitspraken te ontlokken. Dat moet hij zelf ook geweten hebben. Desondanks is hij gekomen en heeft gezegd wat er van hem verwacht werd. Moeten we hem in feite niet dankbaar zijn dat hij bereid is deze uitlatingen te doen voor de EO-televisie, zodat nu ook voor een groot publiek duidelijk is wat er speelt onder een deel van de moslimjongeren? Minister Donner wil dat `maatregelen worden genomen om het verder vergiftigen van het publieke debat te voorkomen'. Alsof Het Elfde Uur voor Van de Ven een geschikt medium zou zijn om zijn achterban te bereiken.

Het debat is allang vergiftigd, alleen voltrekt zich dat uit het zicht van de meeste niet-islamitische Nederlanders. Door Van de Ven aan het woord te laten bij de EO, kan er tenminste over zijn mening gedebatteerd worden in reguliere media, in plaats van op websites die slechts bezocht worden door gelijkgestemden. Of willen we liever dat hij en zijn medestanders weer terugkruipen onder de steen waar ze vandaan komen, zich beperken tot internet en het vage lezingencircuit in moskeeën, zolang de goegemeente maar niet geconfronteerd wordt met hun denkbeelden?

Dan de inhoud. Van de Ven heeft status onder jongeren, maar zijn woorden over Wilders hebben niet bepaald de status van een fatwa. Hij zette nergens aan tot het plegen van een strafbaar feit. Hij sprak over zijn wensen en gevoelens. Wellicht vindt hij stiekem dat iemand Wilders om zeep moet helpen, maar zolang hij dat niet met zoveel woorden zegt, hoop ik dat hij niet vervolgd wordt. Als het uiten van wensen en gevoelens strafbaar wordt, wie bepaalt dan welke gevoelens `niet passen', in de woorden van Balkenende? Bij welke ongewenste wensen en gevoelens trek je de lijn?

Zoals Frits Bolkestein, die ook goed kan voeren, anderhalf jaar geleden een publiek van AEL-aanhangers onder luid boegeroep voorhield: Ayaan Hirsi Ali mag zeggen wat ze wil. Abdul Jabbar Van de Ven mag ook zeggen wat hij wil. Geen van beiden zou daarvoor moeten hoeven onderduiken.