Graal- of liefdescode

Een 250 jaar oude, gecodeerde inscriptie bevat geen verwijzing naar de Heilige Graal, maar is waarschijnlijk een liefdesverklaring aan een gestorven vrouw of geliefde. Dat is de conclusie van het Britse echtpaar Oliver en Sheila Lawn, bekend om het ontcijferen van codes tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Britse dagblad The Times meldde dit gisteren.

De inscriptie D.O.U.O.S. V.A.V.V.M. in een marmeren plaat van een monument op het landgoed Shugborough Hall in Staffordshire dateert van 1748 en is lange tijd onderwerp van allerlei speculaties geweest. Een van de theorieën was dat de code de sleutel zou bevatten tot de bergplaats van de Heilige Graal, de schaal waarvan Christus zich bij het laatste avondmaal zou hebben bediend.

Het bejaarde echtpaar Lawn boog zich zeven maanden lang over de inscriptie en kwam tot de vertaling Optima Uxoris Optima Sorosis Viduus Amantissimus Vovit Virtutibus, (beste vrouw, beste zuster, de meest liefdevolle weduwnaar draagt dit manhaftig op). De wat lager dan de andere letters geplaatste D en M zouden staan voor Diis Manibus (In de handen van de dood), een bekende inscriptie op Romeinse grafstenen.

Sheila Lawn (81) vermoedt dat het gaat om een familielid of een geliefde van admiraal George Anson, een jongere broer van lord Thomas Anson van Shugborough Hall. Maar zij geeft ook toe dat het raadsel nog steeds niet helemaal is opgelost. De directeur van het landgoed sluit zelfs niet uit dat het opschrift een grap is geweest van Thomas Anson met als doel zijn gasten te confronteren met een onoplosbaar raadsel.