Goeie kop

André Ooijer had een simpele verklaring voor het succes van PSV in de Champions League. Hij zei het zo: ,,Op de nieuwe jongens zit een goeie kop, dat zag ik meteen.''

Wat is een goeie kop? Wat zegt het over een mens? Bij Philips moet er iemand zijn geweest die dacht: ,,Ha die Cor! Goeie kop!'' Boonstra staat nu voor een taakstraf van een paar honderd uur.

Zou Ooijer slimmer zijn dan de personeelschef van de lampenfabriek? Ik dacht het niet. Er zit veel pats-boem in zijn spel, weinig design aan zijn passes. En hij hangt altijd zo lui in zijn woorden. De geest komt te voet. De achterspeler wekt niet de indruk ver vooruit te denken. André zal er wel van uitgaan dat ook hij een `goeie kop' heeft, anders zeg je dat niet van anderen. Tja, verbeelding is een rare ziekte.

Harry van Raaij is een man met een beste kop, daar kan geen discussie over zijn. Het heeft hem en PSV niet veel geholpen. De ex-preses heeft nooit de eerste ronde in de Champions League overleefd. Nu hij teruggetreden is, lukt het wel. Harry was kinderlijk blij, woensdagavond. Een uitgelaten kleuterklas in zijn eentje. Ontroerend zoals hij daar stond te glunderen. Harry was niet alleen van een trauma verlost, hij was van zichzelf verlost. Losgemaakt in de organen. Ik hoorde hem niet meer over geld, misverstanden en ongeluk. Ik hoorde alleen nog hoe gelukkig hij was. De klaroenstoot Harry van Raaij.

In Nederland komt het licht uit de provincie. Eindhoven, Alkmaar en Heerenveen houden de vlag hoog. Terwijl de multiculturele samenleving in Den Haag door de gehaktmolen wordt gejaagd, juichen de provincialen dat zij wél weten hoe om te gaan met cultuurverschillen. Het succes van PSV, zo heet het alom, is het succes van het collectief. De groep is een eenheid, ondanks de cultuurverschillen. Brazilianen, Zuid-Koreanen, een Peruaan, die rare Zwitser, nog erger, een Amerikaan, bij PSV smelt het allemaal samen met Brabantse klompendansers. Alsof de roomse blijheid is heruitgevonden. De hele selectie is min of meer katholiek, dat scheelt. Er wordt bij vlagen tot diep in de Zestien gebeden en gedankt.

Is de symbiose toe te schrijven aan de magie van wereldburger Guus Hiddink? Zou kunnen. Guus is zeker geen cultuurhomogene paaldanser. Ooit was hij trainer in Turkije. Zijn club schutterde vrolijk de degradatie tegemoet. Guus werd ontslagen. Later zei hij: ,,Ik heb een prachtige tijd gehad. Andere mensen, andere gerechten, andere tradities, het heeft mij verrijkt.'' Nog lyrischer was hij over zijn Zuid-Koreaanse uitstap: ,,Ik heb jongens van onder het juk van de hiërarchie weggesleept. Dat is mooier dan een titel.''

Wat hij in Eindhoven is komen zoeken, begrijp ik nog steeds niet. Jawel, het salaris zal voortreffelijk zijn en met de secundaire arbeidsvoorwaarden is ook niets mis: coach Hiddink mocht zichzelf benoemen tot bovenbaas. Maar Eindhoven is niet Valencia of Madrid, niet Seoul of Istanbul. Veel verder dan wat gettogeluk kom je niet, in Eindhoven. Dat zie je ook aan Guus. De vuist ging woensdagavond nog wel omhoog en hij liet zich die onnozele `Yes' ontvallen, maar Hiddink danst niet meer langs de zijlijn. Hij staat een beetje notarieel te coachen. Misschien is dat wel de sleutel tot succes, een verregaande nonchalance.

Op Hiddink zit een `goeie kop', zonder meer. Dat is in het verleden bij de technische staf van PSV weleens anders geweest. Eric Gerets was misschien een gedreven trainer, maar een goeie kop had hij niet. De Belg keek iets te sluw uit zijn oogjes, zo Maxime Verhagen-achtig. Zelfs Van Raaij heeft zich daar op verkeken.

De laatste jaren was PSV de club van de grote lamento's. De vijandbeelden werden gekoesterd als Boeddha's. Altijd dat gezeur over onbegrip, gebrek aan respect, mediatieke discriminatie, kwaadaardige roddel. Nu PSV de eerste club van het land is, moet het uit zijn met het minderwaardigheidscomplex. Dat wordt nog een hele opgave. Want het was natuurlijk ook lekker, dat infrarode zelfbeklag.

Ik blijf maar worstelen met de `goeie kop' van André Ooijer. Lopen er in Nederland voetballers met een foute kop rond? En wie zou dat dan zijn? Barry van Galen van AZ lijkt me een ettertje. Bart Goor van Feyenoord heeft iets jezuïtisch. Tomás Galásek van Ajax heb ik nog nooit zien lachen. Maar om nou te zeggen dat het jongens met een foute kop zijn nee, dat gaat me toch te ver.