Voor een aantal leerkrachten is het te laat 1

In reactie op het artikel van Hans Lukkien, een oud-onderwijzer uit Den Haag, in NRC Handelsblad van 23 november, wil ik hem graag bijvallen.

Het frappeert mij niet dat de tekst een nagenoeg letterlijke kopie is van mijn loopbaan als leraar lichamelijke opvoeding in Amsterdam. Sinds 1976 heb ik op verschillende scholen lesgegeven.

Wat mij frappeert, is de opmerking in het artikel dat de moslim meent over een aantal jaren hier wel de baas te zullen zijn. Laat mij nu deze opmerkingen ook van verschillende kanten zijn toegevoegd. Als migranten hier met goede bedoelingen komen wonen en werken, dan kan ik mij niet voorstellen dat het individuele doel is om hier over enige tijd de baas te zullen zijn. Er lijkt dus meer achter te zitten. De islam wereldwijd de grootste godsdienst?

De toenmalige knuffelcultuur met betrekking tot allochtonen heeft er toe geleid dat er toen reeds een tweespalt in de samenleving is ontstaan en het onderwijs moest maar zijn best doen hiermee om te gaan. Sinds die periode ging het ook de verkeerde kant op met onze normen en waarden. De discussie daarover kwam menigmaal uit op het feit dat als er twee ouders in een gezin werkten de jeugd door gebrek aan leiding en aandacht wel moest ontsporen.

Mijn stelling is, dat de toenmalige gedoogcultuur op veel terreinen voor de jeugd aanleiding is geweest de grenzen van het toelaatbare op te zoeken. En wat de één mag, mag de ander natuurlijk ook.

De gymnastieklessen werden, gelooft u mij, steeds minder prettig. Regelmatig moesten onderlinge conflicten gesust worden, waarbij discriminatie door leerlingen onderling niet werd geschuwd. Mijn reactie na een zoveelste ruzie met daarin de bedreiging naar elkaar van `ik maak je af' was dan ook: doe het dan nu, als je zo stoer bent. Blijkbaar hebben ze in de loop der jaren zoveel zelfvertrouwen gekregen dat een enkeling nu daadwerkelijk de daad bij het woord voegt. Maar de haat jegens het Westen, waarbij uitlatingen als ,,alle christenhonden dienen te worden uitgeroeid'', bestaat, zoals ook Hans Lukkien constateert, al veel langer. Door een jarenlang gedoogbeleid en het niet willen zien van de problemen is de politiek er eindelijk achter gekomen dat er blijkbaar meer aan de hand is. Nu de doodsbedreigingen in eigen kring plaatsvinden wordt er gejammerd. Waar waren jullie toen de problemen op zwarte scholen uit de hand dreigden en nog steeds dreigen te lopen (zie het Terra College).

Met een suggestie dat de leraar in de grote steden een bonus verdient, kom je er niet. Voor een aantal leerkrachten en onderwijzers is het al te laat. Zij hebben tropenjaren gedraaid met verdraaid weinig hulpmiddelen en ondersteuning. Vernederd en beledigd en toch proberen je hoofd boven water te houden.