Afscheid van een pony

,,Waar ik woon waait het altijd en regent het nooit, behalve vandaag'', zegt Sterre Giltay (11). Haar huis ligt op twee kilometer van de Waddenzee in Friesland.

Driehonderd meter verderop wonen haar eerste buren. Overal om Sterre heen zijn weilanden en sloten. In dit rustige gebied dresseert zij haar pony's Foxy en Aïsha. Tot twee weken geleden, toen zij afscheid nam van Foxy. ,,Vorig jaar december kwam Foxy bij ons'', vertelt Sterre. ,,Ze was hartstikke boos, want twee jaar lang had niemand naar haar omgekeken. Mijn vrienden waren zelfs een beetje bang voor haar.'' Sterre begreep dat Foxy aandacht tekort was gekomen en graag iets wilde leren. Zij besloot Foxy zelf in te rijden. ,,Ik praatte met haar, poetste haar en bereed haar. Dat ging eerst stapvoets, daarna in draf en toen in galop'', zegt Sterre. Tijdens het oefenen werd Foxy volop geprezen. ,,Eerst gooide ze bij het springen de balken om. Dan moedigde ik haar aan en zei: `Goed zo meid!'.''

Al gauw werden Foxy en Sterre dikke vrienden. ,,Foxy heeft een blik, die zie je niet zo vaak bij pony's. Ze heeft liefdevolle ogen, net als Aïsha.'' Foxy leerde zoveel van Sterre dat ze in augustus samen de voorrondes doorkwamen van de Friese Kampioenschappen. Sterre mocht met Foxy door naar de finale en werd met slechts twee punten verschil tweede. Alles liep perfect, totdat bleek dat Sterre gegroeid was deze zomer. Ze was te lang aan het worden voor een pony van een meter vijfentwintig. Sterre kon niet voor eeuwig op Foxy blijven rijden. Foxy zou nukkig worden als ze niets te doen heeft. Daarom moest Foxy weg.

,,In september kwam er een jongen bij ons van tien, een beginneling'', vertelt Sterre. ,,Hij werd helemaal verliefd op Foxy en schreef zelfs Foxy's naam op zijn bed.'' Sterre nam afscheid van Foxy, maar na twee maanden bracht de jongen haar pony terug. ,,Wat is ze eigenlijk boos de hele tijd'', zei het jongetje toen hij Foxy weer afleverde bij Sterre. Foxy was natuurlijk kwaad op hem omdat ze geen aandacht kreeg. ,,Na twee weken wilde hij al niet meer op Foxy rijden'', zegt Sterre. ,,Hij zei: `Ik ga er niet op rijden, want het regent', of hij wilde liever voetballen.''

Nog maar net een week terug kwam er alweer een meisje van zeven uit Rotterdam om Foxy te bekijken. ,,Ze is heel klein, maar ze kan heel goed rijden'', zegt Sterre beslist. ,,Haar moeder is instructrice dus daar heb ik een goed gevoel over. Ze heeft Foxy die dag meteen gekocht.'' Nu moest Sterre voor de tweede keer afscheid nemen van haar pony. Dubbel afscheid is niet eenvoudig. Helemaal niet als je zulke dikke vrienden bent geworden. ,,Ik probeer naar de voordelen te kijken'', zegt Sterre. ,,Nu heb ik meer tijd voor Aïsha. Aïsha is een jonge pony en daarom is zij nog erg speels en ondeugend. Ze moet nog veel leren.'' Als Sterre thuiskomt uit school drinkt ze wat en eet een snoepje. Daarna gaat ze naar de stal waar Aïsha staat. ,,Het is beter om maar één pony te berijden nu het vroeger donker wordt'', besluit Sterre. Voorlopig hoeft Aïsha nog niet weg, Aïsha is maar liefst dertig centimeter hoger dan Foxy. Sterre kan dus nog even doorgroeien en zich met Aïsha rustig voorbereiden op nieuwe kampioenschappen. Dit weekeinde werden zij al eerste bij een indoor-dressuurwedstrijd en wonnen een enorme beker.