Nederland gaat plankgas de helling af

In zijn artikel `We moeten elkaar vergiffenis schenken' (22 september) stipuleert Ulrich Beck dat we zand moeten gooien over oud zeer en komt hij aan het einde van zijn artikel tot zijn antwoord op de gewenste vorm van de multiculturele samenleving. Nu is het prima om elkaar vergiffenis over oude histories te schenken, maar zijn oplossing om elkaar (vreemdeling versus oud-Nederlander) met beschaafde onverschilligheid te bejegenen hebben we de afgelopen 40 jaar, dacht ik, al uitgebreid geprobeerd. En het resultaat van deze benadering kennen we nu ook: een snel groeiende groep ingezetenen die niets met Nederland heeft maar dankzij satellietkanalen, programma's in de eigen taal, eenzijdige subsidieprogramma's en de (binnen Europa redelijk unieke) verzuiling grotendeels gericht is op externe culturen en overheden en blijkbaar alleen maar voor de verzorging hier presideren. Kortom, de schrijver presenteert ons meer van het oude fout gelopen beleid ofwel met zijn panacee gaat Nederland plankgas de helling af.

Hij biedt dus helemaal geen oplossing en hij legt ook niet de vinger bij de oorzaak van de multiculturele problematiek. Enerzijds stipuleert hij dat het huidige beleid racisme creëert maar stelt vervolgens dat we gewoon door moeten gaan met de methoden waarmee we het in een proces van 40 jaar geheel uit de hand hebben laten lopen! Totaal ongeloofwaardig. Hij had beter op Zwitserland kunnen wijzen als land waar men 40 jaar geleden reeds veel voorzichtiger heeft geopereerd met gastarbeiders en waar de problemen op dit terrein niet uit de hand zijn gelopen.