Koudvuur

De sporter emancipeert. Helaas al te vaak in de verkeerde richting. Sinds de mediatraining haar net over de atleten heeft geworpen, wordt zelden nog iemand betrapt op een ontroerende zin, bijzin of komma. Waar is de tijd gebleven dat een stotterende wielrenner nog gewoon een assertiviteitstraining bezocht (`Ook jij bent geweldig'), om daar als exact dezelfde hakkelaar uit tevoorschijn te komen. Maar tussendoor wél eventjes Parijs-Roubaix winnen.

Maar ze bestaan nog, de woelratten van het hart.

,,Uren achtereen heb ik geweend in de zetel.''

Deze is van Bart Wellens, wereldkampioen veldrijden.

Bart opende zijn ziel in Het Laatste Nieuws. Hij was ,,in een serieus wak geschoten'', en begint daar nu moeizaam uit te klauteren.

,,Ik heb getraind, gegeten en heel veel geslapen. Vaak tien tot elf uur in een nacht. En dan slaap ik overdag ook nog bij.''

De ontvelde mens. Je hoeft geen taalkundige te zijn om te lezen dat de bijslaap er behoorlijk bij is ingeschoten.

,,Van alles hebben ze geroepen toen ik niet goed was. Dat ik vorig jaar niet zuiver was en zo.''

Al zat je afgevuld met epo, heroïne, cocaïne, pervetine en wasbenzine tegelijk, Bart Wellens, voor mij kun je niet meer kapot.

,,Vorig jaar ben ik wel 25 keer naar de dopingcontrole gegaan. Dat zegt toch genoeg?''

Maar waarom deze dooie verdediging? Deze sektarische dooddoener heeft Bart helemaal niet nodig. En waarom dat vraagteken?

,,Soit, ik trek het me niet aan.''

Bart Wellens trekt zich alles heel erg aan. Goddank. Dat hij uren geweend heeft, dat zijn vertrouwen is geschonden, ook in financieel opzicht, dat hij daar ,,echt van in de miserie'' heeft gezeten.

,,En dan kwam dat koudvuur opsteken. Mijn onderbeen was vier keer dikker dan normaal.''

Gejuich. Als er één liefhebber van plastische sporttaal rondloopt, ben ik het wel.

,,Elke dag kwam er een tas etter uit.''

Knieval.

,,Hoe ik me tijdens die lange dagen bezighield? Tja, in de bioscoop denk ik alleen aan de koers. Ik lees een pak strips. Ik heb de hele collectie van Donald Duck en Suske & Wiske. Nu koop ik Lucky Luke en Rooie Oortjes.''

Bedankt Bart Wellens voor míjn rode oortjes, voor het verwarmen van míjn hart. En sinds vandaag heb je ook de sportliefhebbers van NRC Handelsblad een beetje van de winterkilte verlost. Lees asjeblieft nooit een krant, kijk geen journaal, laat je nimmer mediatrainen. Blijf als geschonden zieltje ploeteren door de modder en de drek. En blijf praten in elke microfoon, al is die van de lokale ziekenomroep.

Zaterdag koelde Hugo Camps zijn mooie woede in het sportkatern. Over de verkwanseling van de sport aan de mallemolen van de televisie ging het; over politieke amateurs die hardnekkig hun genezende rondjes dansen rond de duivelse acteurs. Zijn wij dan toch soulmates? Zeker is dat wij tot de almaar krimpende minderheid behoren die nog snappen dat sport jenever is voor romantici.

Het gros der atleten snapt er niets meer van.