Chips tussen de houten rails

Het is vloeken in de houten kerk. Maar Zweedse speelgoedontwerpers durven moderne technologie in te bouwen in houten speelgoed.

Het beroemde treintje op houten rails van Brio steelt al een halve eeuw de harten van ouders. En veel kinderen zijn bereid om hun verzorgers een plezier te doen door er een tijdje mee te spelen. In een reclamespotje voor een Brio-treintje wordt dat ook benadrukt, een vader kijkt zielsgelukkig de camera in omdat zijn jochie een nieuwe locomotief goedkeurt.

Tafereeltje in een speelgoedwinkel, vorige week. Twee grootouders wanhopig op zoek naar het sinterklaascadeau 2004. Je kunt een kleinkind niet zomaar iets geven, men dient zorgvuldig met de smaak van het stukje persoonlijkheid rekening te houden. Opa blijft bij een Brio-treintje staan. ,,Nee dat hebben we vorig jaar al gegeven'', zegt oma.

Het illustreert hoe volwassenen zich schele hoofdpijn piekeren over het geschenk om het verwende nestje mee te behagen met sinterklaas.

Maar zo'n treintje is nou juist de oplossing voor een aantal jaren achter elkaar. Je koopt volgend jaar het begeerde viaduct er bij.

Brio bedenkt elk jaar nieuwe spullen en schuwt de elektriciteit niet. Hout blijft belangrijk, maar waar kunststof beter past wordt dat ook gebruikt. De ontwerpers beheersen de materialen, maar laten zich er niet door meeslepen. Het zijn Zweden, geen Amerikanen. Ze maken speelgoed, geen nachtmerries.

Brio-treintjes zijn niet alleen van een bescheiden pracht, ze zitten vol onopvallende vindingen. En bedenken ze een trein op rails, dan blijven ze daar niet aan getrouwd. De bouwers van Brio kwamen op de geniale gedachte om ook andere voertuigen op de onverwoestbare houten rails te laten rijden. Wie op een autostrada met zijn scooter een file vrachtwagens passeert ziet pas in hoe slim ze in speelgoedland zijn. Of hoe dom we samen later worden.

Nieuwe treintjes en andere voertuigen passen altijd op de houten rails, ook op oude. Het is duurzaam speelgoed. En de nieuwste snufjes zitten de oude niet dwars.

Niet alle nouveautés zijn even succesvol. Een paar jaar geleden bedacht Brio een batterijtreintje dat op afstand werd bediend met infrarood licht. Het werd niet gretig afgenomen. De nog maar net in de speelgoedwinkel te vinden Smart Track spreekt de snelste sinterklazen van dit seizoen meer aan, zegt de importeur. Het is een stoomlocomotiefje van futuristische snit. Er moeten twee, bij voorkeur oplaadbare batterijtjes in. Bij het locomotiefje horen stukjes rails die vanzelfsprekend passen in het Brio-spooremplacement. In de mootjes rails is een chipje geschroefd. De locomotief heeft een sensor. Rijdt hij over een chip dan doet hij iets. Hij fluit, hij gaat achteruit of hij stopt. Er is ook een station met tussen de rails er voorlangs een chip. Hier stopt de locomotief en horen reizigers eerst dingdong en dan een onverstaanbare mededeling over een vertraagde trein of wie weet welke andere jobstijding. Het geluid komt uit het locomotiefje maar je zou toch zweren dat het uit de luidsprekers van het stationnetje galmt. En het is authentiek. Vermoedelijk opgenomen in het station Brussel Centraal, want daar komen van alle Europese stations de minst verstaanbare mededelingen uit luidsprekers. Na een korte stop en de onverstaanbare mededeling aan de reizigers, vertrekt het treintje weer.

Vijf verschillende chips zijn er nu die functies activeren, maar in het locomotiefje zijn negen functies verstopt. Volgend jaar komen er nieuwe chiprails die de locomotief nieuwe dingen laten doen.

Welke? Dat houdt Brio nog geheim. Maar het locomotiefje is een uitkomst voor opa en oma. Hoeven ze volgend jaar niet te piekeren. Ze kunnen railsjes gaan kopen met de nieuwe chips.

Duur?

Ja, het is duur speelgoed. Maar het is mooi, goed doordacht en gaat driehonderd jaar mee. Bovendien kan een kind dat met Brio speelde later het fileprobleem verrassend eenvoudig oplossen. Een investering op termijn.