Alles moest perfect zijn

Betrokkenheid, vakmanschap en bescheidenheid kenmerkten de vioolpedagoge Davina van Wely, die zondag op 82-jarige leeftijd overleed in het Rosa Spier Huis in Laren. Tijdens haar vijftigjarige lespraktijk leidde ze vele generaties violisten op, onder wie Jaap van Zweden, Theodora Geraets, Isabelle van Keulen, Peter Brunt en Sonja van Beek. Veel van haar leerlingen wonnen het Oskar Back Nationaal Vioolconcours. Anderen, zoals de vioolspelende dirigent en barokspecialist Jan Willem de Vriend, moedigde ze aan een andere weg te kiezen. Ook leidde Van Wely uitstekende viooldocenten op, zoals Coosje Wijzenbeek, Jan Repko, Lex Corff de Gidts, Peter Brunt en Julia Veerling.

Davina van Wely werd op 12 mei 1922 geboren in een Haags doktersgezin. Ze kreeg als vierjarige vioolles van Arthur Orobio de Castro en later van Adolphe Pot, concertmeester van het Residentie Orkest. Aan het Amsterdamse Muzieklyceum studeerde ze bij Oskar Back, daarna bij Line Talluel in Parijs, waar ze ook een masterclass volgde bij Georges Enescu. Toen Oskar Back ziek werd vroeg hij Van Wely hem te vervangen. Naast haar werk aan het Sweelinck Conservatorium gaf ze vanaf 1969 ook les aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. In 1984 kreeg ze de Hogenbijlprijs voor haar bijzondere verdiensten voor de klassieke muziek. In 1991 nam ze het initiatief tot het Davina van Wely Concours voor violisten van 14 tot 18 jaar.

,,Mevrouw van Wely had een duidelijke manier van lesgeven'', zegt Coosje Wijzenbeek. ,,Ze was systematisch en veeleisend, alles moest perfect zijn. Met een potlood kraste ze pijltjes in de partituur bij elke noot, te hoog of te laag. Ze speelde vaak voor, maar zelf trad ze nooit op. Daar was ze veel te bescheiden voor. Ze leefde voor haar leerlingen, ze volgde ieder optreden.''

,,Al haar leerlingen heeft ze een geweldige basis gegeven. Ze ging tot de bodem van ieder stuk en stond ook open voor nieuwe dingen'', vertelt Peter Brunt, die samen met haar naar barokviolist Sergio Lucca luisterde. ,,Zo ging ze naar de masterclass van Cato Havas, die haar inzichten baseerde op het vioolspel van zigeuners.''

In haar leskamer hing een portret van violist David Oistrakh en daaronder een fotogalerij van haar bekendste leerlingen. Haar grachtenhuis schonk ze in 2000 als woonruimte voor drie musici.