Willeke mist flair voor `Hello Dolly'

Op het affiche voor Hello Dolly! staat alleen Willeke Alberti. Zij maakt in deze hoofdrol haar musicaldebuut, en om haar draait het verhaal – over de huwelijksmakelaarster die in het New York van honderd jaar geleden zelf haar zinnen heeft gezet op de man die haar had ingehuurd om een vrouw voor hem te zoeken. Ook de beroemde titelsong is aan haar gewijd: aan de vrouw die het zinderend middelpunt moet vormen van een kluchtige show met het panache van Broadway – schetterend en spetterend dat het een aard heeft.

Hello Dolly!, in 1964 een Broadway-hit met Carol Channing en in 1969 verfilmd met Barbara Streisand, werd twaalf jaar geleden in Nederland – veel te lief en te zoet – voor het eerst gespeeld door het Koninklijk Ballet van Vlaanderen.

Ditmaal komt het theaterbureau V&V van Albert Verlinde en Roel Vente met een nieuwe versie, op een eenvoudig toneel dat te weinig ruimte biedt aan wervelende nummertjes showdans en dat ook verder herinneringen oproept aan het prille begin van de musical in Nederland. Eigenlijk kan het niet meer sinds Joop van den Ende zulk repertoire met bijbehorend Broadway-bravoure brengt. V&V bracht tot dusver geslaagde kamermusicals, maar bij dit genre van het grote gebaar past geen miniformaat.

Deze musical moet het nu eenmaal niet van het verhaal hebben. Dolly legt al meteen uit wat haar bedoeling is – en dat lukt haar ook, via een groot aantal scènes die voor hedendaagse begrippen nogal uitgesponnen zijn. Vooral met een hoofdrolspeelster die geen rascomédienne is, en nauwelijks of geen dubbele bodems weet te leggen. Vaak zegt en zingt Dolly – met komisch gevolg – het tegenovergestelde van wat ze bedoelt, maar Willeke Alberti haalt daar zelden een lach uit. Met een grote mond en de gein van de Bronx zou ze het publiek en haar tegenspelers uit haar hand moeten laten eten, maar die flair ontbreekt. En bovendien zingt ze haar songs alsof het luisterliedjes zijn, in plaats van showstoppers. Soms gaat haar zeer bescheiden volume zelfs ten onder in de blikkerige klank van het zevenkoppige orkestje, dat vergeefs zijn best doet als een show-orkest te klinken.

Tegenover haar is Jos Brink, als de iezegrim die zichzelf uit Dolly's klauwen tracht te houden, de bedreven komediespeler die hier echter te weinig tegenspel krijgt. Net als de debuterende Jamai Loman, die uit zijn komische rolletje alles haalt wat er in zit – charmant, beweeglijk en vol talent. De cartooneske kluchtigheid, die bij regisseur John Yost kennelijk voorop stond, is bij hen in de beste handen.

Verder is de tekst speels en vindingrijk vertaald door Frans Mulder. ,,Hallo Dolly'', heet het nu, ,,geef maar toe: je was te lang te ver van huis...'' Maar daarmee is deze iele Hello Dolly! nog niet gered.

Voorstelling: Hello Dolly! door V&V Entertainment. Muziek o.l.v. Ad van Dijk. 21/11 Stadsschouwburg, Eindhoven. Tournee t/m 15/4. Inl. (0900) 9203