Mozarts Figaro kan het af met slechts twee zangers

Mozarts Le nozze di Figaro blinkt uit in de heerlijke complexiteit die opera buffa eigen is. Intriges, verkleedpartijen en persoonsverwisselingen maken de plot soms bijna onbegrijpelijk, maar toch werd Le nozze Mozarts populairste opera. Het Nederlands Blazers Ensemble reist nu door Nederland en België met een bewerking annex samenvatting ervan. Het orkest werd van dertig musici teruggebracht tot negen blazers, bas en paukenist. Van de veertien personages werd er een aantal geschrapt, de rest werd geschikt gemaakt voor uitvoering door slechts twee zangers.

Wie verwacht dat het verhaal hierdoor overzichtelijker wordt, komt bedrogen uit. Sterker nog, Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes, die nieuwe `recitatieven' schreven om Mozarts aria's en duetten aan elkaar te lijmen, lijken de onbegrijpelijkheid tot kunst te hebben verheven. Hun virtuoze vondsten, in razend tempo op sinterklaasrijm gerapt door hoboïst Bart Schneemann, zitten vol Mozartiaanse onderbroekenlol en vunzigheid. Ze brengen echter geen enkele lijn in de voorstelling. Daar komt bij dat Schneemann uitstekend hobo speelt, maar zeer matig rapt. De goedkope beat waardoor hij zich laat begeleiden ontbeert bovendien elke vorm van variatie, waardoor zijn interrupties steeds hinderlijker worden.

De voorstelling wordt echter gered door Mozarts meesterlijke muziek. Een deel van de blazersbewerking is afkomstig van zijn tijdgenoot Johann Nepomuk Wendt, maar het meeste werk werd verzet door Hans van der Heide, met een uitstekend arrangement, waarvan de klank doet denken aan de blazersserenades die Mozart enkele jaren voor Le nozze componeerde. Het NBE combineert musiceren op het hoogste niveau met ongegeneerd lol hebben en dat pakt prima uit.

De twee zangers, die in duizelingwekkende vaart van personage wisselen, tonen evenveel plezier en vaardigheid. Bariton Frans Fiselier zingt sterk en blijkt in al zijn rollen een natuurlijke humorist. Johannette Zomer is amusant als de puberale Cherubino, die zich uit hormonale onraad beweegt als stoere gangsta-rapper, een mooi contrast met de Mozartpruiken van het NBE. Haar momenten als gravin Almaviva zijn, vooral in de aria Porgi amor en het duet Che soave zeffiretto, van een uitzonderlijke schoonheid. De hectiek van de voorstelling komt hier even volledig tot stilstand, uit niets dan gepaste eerbied.

Voorstelling: De Bruiloft van Figaro door het Nederlands Blazers Ensemble. Gezien: 19/11 Sint Aegtenkapel, Amersfoort. Herh.: 23/11 Antwerpen; 24/11 Groningen; 26/11 Tilburg; 28/11 Amsterdam. Info: www.nbe.nl.