Bowlen moet natuurlijk wel leuk blijven

Na de derde speeldag gisteren ging het Nederlands mannenteam verrassend aan de leiding bij het WK bowlen voor landenteams. ,,Bowlen is topsport maar het moet wel leuk blijven.''

Bowlen is een leuke bezigheid tijdens een bedrijfsuitje – met het onvermijdelijke steengrillen of gourmetten – maar toch zeker geen topsport? ,,Klopt. Dat beeld van bowlen bestaat nog altijd. Het is ook een leuke bezigheid'', knikt topsportcoördinator Jack Edelaar van de Nederlandse bowlingfederatie (NBF). Om er aan toe te voegen dat de deelnemers uit dertien verschillende landen op het wereldkampioenschap voor landenteams wel degelijk aan topsport doen. ,,De spelers hier zijn gemiddeld 25 tot dertig uur per week bezig met hun sport. Op dit niveau heb je veel tactisch inzicht en kennis van zaken nodig. Topspelers weten precies hoe ze hun worpen moeten aanpassen aan de veranderende baanomstandigheden.''

Volgens Edelaar geeft de mentale weerbaarheid en vechtlust van elk vijftal bowlers de doorslag op dit toernooi. ,,Het gaat erom of je je kop erbij kunt houden. Je moet niet als een idioot gooien maar de juiste combinatie van kracht en snelheid vinden'', vertelt Edelaar in het bowlingcentrum in Hoofddorp. In het bargedeelte is het – met ongeveer tweehonderd toeschouwers – `volle bak' tijdens de middagsessie op zondag. De houten zittribune achter de glimmende, met olie bewerkte banen zit vol. Daarachter staat een groepje toeschouwers op barkrukken om een glimp op te vangen van de verrichtingen van de mannenteams tijdens de derde speeldag. Gelet op de geconcentreerde blikken en de ontlading na elke strike nemen de bowlers het toernooi met een prijzenpot van 19.000 dollar, waarvan vijfduizend voor de winnende teams, bloedserieus.

De Nederlandse vrouwen staan na de ochtendsessie op een negende plaats. Hoewel de ambitieuze doelstelling zowel bij de mannen als vrouwen een medailleplek was, is Edelaar tevreden met het resultaat. Hij wijst op de wedstrijdervaring die het jonge team, met een gemiddelde leeftijd van net boven de twintig, ontbeert. ,,De vrouwen hebben goed gescoord en hebben een hoog gemiddelde. Maar dit is een toernooi voor cupfighters waar je op de beslissende momenten goed moet gooien. Bowlen is een kwestie van jarenlange ervaring. Toppers zijn vaak boven de dertig. De vrouwen moeten nog rijpen.''

Nederland, schat Edelaar, telt twintig topspelers bij de vrouwen en vijftig bij de mannen. Waar Nederland, dat nog nooit een medaille won bij een WK in deze teamdiscipline, internationaal staat? ,,In Europa behoren we tot de kanshebbers en staan we bij de topzes. Mondiaal staan we bij de toptien. In deze discipline zijn de VS, Finland en Maleisië de toplanden.''

Dat dit het laatste WK voor landenteams is in deze vorm, waarbij spelers gezamenlijk een game gooien en de onderlinge resultaten en niet de gemiddeldes de uitslag bepalen, betreurt Edelaar. De landen uit de Aziatische zone – in Hoofddorp geven de mannen van Maleisië, Taiwan, China en Qatar acte de présence – laten het volgens Edelaar steeds meer afweten. De Amerikaanse zone is slechts vertegenwoordigd door de VS en Canada. Met acht van de dertien landen is Europa in Hoofddorp dominant aanwezig.

De spanning groeit naarmate de middag vordert onder spelers en vooral publiek. Aandachtig volgen de Nederlandse toeschouwers `hun' team, dat na een moeizame start steeds beter gaat gooien. Na nederlagen tegen titelverdediger Maleisië en Finland volgen zeges op Noorwegen, Qatar en België. Het geroezemoes zwelt aan, wanneer ook de VS en koploper Zweden worden verslagen. Een sensatie hangt in de lucht. Als de concurrentie tijdens de laatste partij – Nederland heeft een `bye' en krijgt automatisch drie punten – steken laat vallen blijkt het gastland ineens de verrassende koploper.

Wim van der Veen (38) wrijft zijn ballen schoon met een doekje, alvorens met een voldaan gevoel van de baan te stappen na vijf uur bowlen. De postbode uit Emmen speelt acht jaar in het Nederlands team. Met een onderbreking van twee jaar. ,,Ik zat niet lekker in mijn vel en kon met bepaalde spelers niet meer door één deur'', vertelt de bowler die samen met ploeggenoot Marcel van den Bosch dit seizoen het hoogste Nederlandse gemiddelde heeft. Van der Veen is vijf dagen per week met bowlen bezig, speelt internationale toernooien en keerde terug in het nationale mannenteam toen bowlingliefhebbers hem voorhielden dat ,,de beste stuurlui nu aan wal stonden''.

,,Ik voelde het als mijn plicht aan dit WK mee te doen. Voor mij is dit een revanche. Ik wil hier wat laten zien. Vooraf dacht ik dat mijn missie geslaagd zou zijn met een plek bij de eerste vijf. Het gaat boven verwachting. Het klikt goed tussen de spelers.'' Met nog vijftien partijen te gaan waagt Van der Veen zich niet aan voorspellingen over de afloop van het toernooi, dat morgen zijn finaledag beleeft. ,,Het komt hier op mentaliteit aan. De beste vechters winnen.''

Daar sluit teamgenoot Van den Bosch, vorig jaar tweede bij de World Cup in Honduras (individueel) en de enige Nederlandse bowler met een A-status en bijbehorende toelage van sportkoepel NOC*NSF, zich bij aan.

,,Dit systeem leidt tot spannende wedstrijden. We staan er nu erg goed voor, maar ook Zweden, Finland en België doen nog mee om de eerste plaats. Alles zit dichtbij elkaar'', zegt van den Bosch, in het dagelijks leven werkzaam bij een zorgverzekeraar. Bowlen is geen hobby die hij er even bij doet. ,,Voor mij is dit topsport. Je bent er continu mee bezig'', verzekert een van Nederlands beste bowlers. Maar: ,,Ik weet niet nog niet hoelang ik doorga. Het moet wel leuk blijven.''