Splinter

We beleven vreemde tijden. Sjoert Brink en Ricco van Prooijen waren misschien wel het beste paar van het Nederlands team dat onlangs op de Olympiade zilver won. Tegelijkertijd bungelen Brink-Van Prooijen onderaan in het butlerklassement van de Meesterklasse viertallencompetitie. In diezelfde Meesterklasse bezet het Haagse Viva, vorig jaar nog in ernstige degradatieproblemen, op dit moment een prachtige tweede plaats. Dat is voornamelijk de verdienste van het paar Marco ter Laare en Joop Meijs. Zij verkeren in bloedvorm. Nog maar twee maanden geleden overigens degradeerden Meijs-Ter Laare kansloos uit de Meesterklasse paren, een competitie die zij twee jaar geleden nog wonnen. Kortom, het topbridge in Nederland heeft onmiskenbaar onnavolgbare trekjes. Onnavolgbaar was ook de volgende, geniale, actie van Marco ter Laare.

O/-

♠ B 9 5 4 3

♡ H 10 9 2

♦ 7

♣ V 6 3

♠ A 8

♠ 7

♡ 4

♡ A V 6

♦ H 10 5 4 3

♦ A V 9 8

♣ H 10 8 5 4

♣ A B 9 7 2

♠ H V 10 6 2

♡ B 8 7 5 3

♦ B 6 2

♣ -

West

Noord

Oost

Zuid

Ter Laare

Bomhof

1♣

1♠

2♠

4♣

4♠

pas

5♣

a.p.

Klein slem, en zelfs groot slem, in klaveren of ruiten zit erin. In het licht van zijn kaart en van het bieden kon Ter Laare dat wel bevroeden. Daarom legde hij een rookgordijn met het hoogste opmerkelijke 4♣. Met dit zogenaamde splinterbod suggereerde hij korte klaveren: renonce of singleton. Op die manier beschermde hij zijn eigen vrouw-derde, een essentieel bezit tegen groot slem. Dat de tegenpartij niet verder kwam dan 5♣ was overigens niet de verdienste van NZ, maar veeleer een staaltje laf bieden. In een andere wedstrijd overigens boden OW inderdaad 7♦, door mij als zuid voorzien van een zogenaamd Lightner-doublet; partner start klaveren. OW (Tammens-Wintermans) wisten niet hoe snel ze moesten wegvluchten naar 7SA. Dat contract ging vliegend over tafel. De leider deed de klavers nu natuurlijk goed en nam met succes de snit op ♡H, zodat ♡V de dertiende slag vormde.