Help! - de Mexicanen komen er aan

Californië is een van de grootste producenten ter wereld van avocado's. Maar binnenkort dreigen avocado's uit Mexico de Amerikaanse markt te gaan overspoelen – inclusief fruitvlieg en korentor. En ,,de markt wil Hass''.

De weg naar Fallbrook kronkelt door rijen avocadobomen achter witte hekjes. De laatste oogst is net geplukt, getuige de vele kraampjes met dozen verse avocado's. In de diner, waar op zondagochtend het dorp zich heeft verzameld voor het ontbijt, staan avocado-burgers prominent op de menukaart. Fallbrook is dan ook – volgens eigen zeggen – de avocado-hoofdstad van de wereld.

Daar zal echter een einde aan komen, vreest men in het dorp. Het Amerikaanse ministerie van Landbouw zal een dezer dagen besluiten of vanaf januari Mexicaanse avocado's worden toegelaten tot de Verenigde Staten. Tot dusver was de export van het fruit een van de uitzonderingen onder het in 1994 gesloten vrijhandelsverdrag NAFTA tussen de VS en Mexico, tot ongenoegen van de laatste. Na een juridisch gevecht werden in 2001 Mexicaanse avocado's al toegelaten tot enkele noordelijke staten, maar alleen tussen november en april. Vanaf januari zouden `de Mexicanen' weleens alle staten kunnen binnenkomen.

Het boezemt vooral de avocadotelers in Californië, een van de grootste avocadoproducenten ter wereld, angst in. Vorig jaar bedroeg de oogst in de staat 335,2 miljoen pond (152 miljoen kilo). Dat was goed voor een omzet van 363 miljoen dollar (278 miljoen euro) en 86 procent van de totale Amerikaanse producti. Bijna de helft van de Amerikaanse huishoudens zegt de vrucht uit Californië te eten.

Het is niet de concurrentie die wordt gevreesd, haasten de telers zich te zeggen. Het zijn de ziektes die de Mexicaanse avocado's met zich mee zouden brengen waar men bang voor is. De avocado's uit Sinaloa en Michoacan dragen fruitvliegjes, schimmels en de in de VS niet voorkomende korentor met zich mee, zegt Jerome Stehley, voorzitter van de California Avocado Commission, en de Californische avocado's hebben daartegen geen weerstand.

Stehley weet waarover hij praat: in 2002 werd zijn ruim 607 hectare grootte boomgaard in Bonsall, tussen Los Angeles en San Diego, negen maanden onder quarantaine geplaatst nadat er Mexicaanse fruitvliegjes werden gevonden. ,,Ik ben op een boerderij geboren en weet dat het een risicovol beroep is'', zegt hij. ,,Maar je moet een risico niet opzoeken.'' Omdat de bomen waren aangetast en het fruit was beschadigd, moest vorig jaar 30 procent van de oogst worden vermalen tot guacamole.

Het ministerie van Landbouw meent dat Mexico genoeg veiligheidsmaatregelen neemt, zoals het vervoer van het fruit in insectenwerende dozen en het sproeien met organische pesticide. Daarbij heeft het Californische ministerie van Landbouw in een gebied van bijna tien kilometer vanaf de grens steriele fruitvliegjes vrijgelaten als buffer.

Volgens Stehly is het onvoldoende: ,,Als geïnfecteerd fruit naar Kansas wordt geëxporteerd, is het één ding. Maar als het naar onze regio komt, naar de supermarkt die om de hoek staat bij onze boomgaarden, is dat verschrikkelijk.'' Stehly vreest niet alleen voor de avocadobomen, maar ook voor de vele citrus- en vijgenbomen in Californië.

In de plaats Saticoy bij avocadokweker Tom Brokaw wordt echter duidelijk dat er nog een aantal redenen zijn waarom de Amerikaanse telers ,,de Mexicanen'' vrezen. Manager Vicente Garcia laat het uitgebreide en ingewikkelde irrigatiesysteem op het terrein, in de kassen wordt de temperatuur kunstmatig vochtig en warm gehouden en buiten houden een windmolen en tientallen dieselkacheltjes de jonge bomen op deze herfstmiddag warm.

Ook elders in de Monterrey Valley en in het zuidelijkere San Diego County zijn ingewikkelde irrigatiemethoden bedacht om de regio's te voorzien van water, dat in sommige gevallen van ver weg komt. Een van de notabelen in Fallbrook had het al gezegd: ,,Thank God voor de Colorado-rivier, want anders zou het hier een woestijn zijn''.

Het Mexicaanse Michoacán is van nature geschikt voor de avocadovrucht. En Mexico heeft nog een voordeel, vertelt Garcia. De Hass-variant groeit er makkelijker. ,,Niet dat dat de lekkerste avocado's zijn'', zegt de kweker die de meer naar noten smakende Reed-avocado prefereert.

Garcia wijst op de posters in zijn kantoor. Net als bij appels en peren zijn er ook verschillende soorten avocado's: Pinkerton, een winterse variant, Everet, die tot de jaren vijftig populair was, Buteno, die eenvoudig tot guacamole is te verwerken en Zuteno, die de licht van smaak is. ,,Maar de markt wil Hass''. De donkergroene, bijna zwarte avocadosoort is het langste houdbaar in de supermarkten en is middelgroot en daardoor makkelijk te verpakken.

Om Hass te kweken, is veel mankracht nodig. De variant is vooral in de eerste maanden kwetsbaar en in Californië wordt Hass danook gekruist met andere varianten om de plant sterker te maken. Daarna moet de boom voortdurend gesnoeid worden en de vrucht moet met de hand worden geplukt. Omdat de lonen in Californië hoger liggen dan in Mexico, zijn de Mexicaanse avocado's aanzienlijk goedkoper.

De Californische telers zijn de strijd alvast aangegaan, in afwachting van de uitspraak van het ministerie van Landbouw. Langs verschillende grote snelwegen vechten de avocadotelers met telefoonaanbieders en fastfoodketens om de aandacht van de automobilisten. De gedachte is dat hoe meer mensen de Californische avocado's eten, des te minder vraag er naar de Mexicaanse variant zal zijn.