Spreekbeurt

`WHOEAAHHHH!' Tobias doet zijn bek heel ver open en gaapt.

,,Ben je nog niet helemaal wakker?'' vraagt zijn moeder.

,,Ik kon vannacht niet slapen'', zegt Tobias. ,,Ik moest de hele tijd aan mijn spreekbeurt denken.''

,,Maar we hebben gisteren toch geoefend'', zegt zijn moeder. ,,En het ging heel goed.''

,,Ja, thuis gaat het wel'', zegt Tobias. ,,Maar als ik voor de klas sta en iedereen naar mij kijkt word ik zenuwachtig en durf ik niet meer.''

,,Kom'', zegt zijn moeder. ,,Pak je spullen, we moeten gaan. Je zal zien dat het reuze meevalt!''

Op weg naar school komen ze Rintje en zijn moeder tegen.

,,Wat ben je stil'', zegt Rintje.

,,Laat 'm maar, hij is zenuwachtig voor zijn spreekbeurt'', zegt de moeder van Tobias.

,,Dat hoeft niet'', zegt Rintje. ,,Het is echt niet eng!''

,,Jij hebt makkelijk praten'', murmelt Tobias. ,,Jij durft altijd alles!''

,,Weet je wat je doet'', zegt Rintje. ,,Je kijkt alleen maar naar mij. Dan lijkt het alsof je alleen tegen mij praat!''

Op het schoolplein komt Henriette op ze af rennen.

,,Hai!'' zegt ze. ,,Zeker lekker zenuwachtig voor je spreekbeurt hè?''

,,Laat hem toch'', zegt Rintje. ,,Je maakt het alleen maar erger!''

,,Nou, ik ben benieuwd waar je het over gaat hebben!'' zegt Henriette. ,,En of het net zo leuk wordt als de spreekbeurt die ik gehouden heb over hondenshampoo en vachtverzorging!''

,,Opschepster! Zo leuk was dat nou ook weer niet'', zegt Rintje. ,,Tobias' spreekbeurt wordt ook heel goed hoor!''

,,TRRRRRINGGG!'' Daar gaat de bel.

,,Goedemorgen'', zegt juf Wijskop. ,,We beginnen vandaag met een spreekbeurt. Tobias kom je naar voren?''

Nu kijkt de hele klas naar het tafeltje van Tobias. Rintje geeft Tobias een duwtje. Met zijn kop naar beneden en zijn staart tussen zijn benen slentert Tobias naar het bord.

Het blijft lang stil. De honden in de klas beginnen te roezemoezen en te giechelen.

,,Toe maar, Tobias'', zegt juf.

Dan begint Tobias heel zachtjes te praten. Zo zachtjes dat niemand het kan verstaan.

,,Ietsje harder'', zegt Juf.

,,Ik ga een spreekbeurt houden over ofilanten, nee, olianten...'', zegt Tobias. ,,Sorry, over olifanten.''

,,Hi, hi! Olianten!'' lacht Henriette.

,,Stilte!'' roept juf. ,,Ga maar verder.''

,,Olifanten zijn heel groot en heel zwaar. Ook zijn ze heel sterk. Tobias staart naar de grond en pas na een tijdje gaat hij weer verder. ,,Ze kunnen wel tien grote bomen tegelijk dragen. Ze komen al duizenden jaren voor. Ze hebben een hele dikke huid.''

Nu kijkt Tobias de klas in. Alle honden staren naar hem. Snel kijkt hij weer naar de grond.

,,Ze eten alleen maar bladeren. Soms treden ze op in het circus.''

Dan blijft het weer heel lang stil.

,,Komt er nog meer?'' vraagt Juf.

,,Dat was het'', zegt Tobias.

,,Het was een beetje aan de korte kant'', zegt juf. ,,Maar je hebt het toch maar mooi gedurfd! Dat vind ik heel stoer. Je krijgt een 7!''

Als Tobias terugloopt, ziet juf een klein plasje liggen op de plaats waar Tobias zijn spreekbeurt heeft gehouden. Een plasje van de zenuwen. Ze veegt het snel weg, voordat iemand het ziet.

,,En nu gaan we sommen maken!'' roept ze.

Meer over Rintje op www.rintje.nl