Na de moord

's Avonds in de nagenoeg lege trein komen vlakbij mij vijf luidruchtige Marokkaanse jongens zitten. Voor het eerst ben ik bang voor een groep knullen. De lawaaierigste begint uitdagend een Arabische tekst te zingen die opent met: ,,Allahu Akbar...'' Zijn vrienden lachen er overdreven hard om. Ze spotten bewust met hun godsdienst. Zij zijn ook bang. Voor mij.

Als mijn halte nadert en ik opsta, vraagt de zanger aan zijn vrienden met een zijdelingse blik naar mij: ,,Shalom, dat betekent toch iets?'' Dan kijkt hij mij rechtstreeks aan en zegt: ,,Wat betekent shalom ook alweer?''

Mijn vrees verdampt. ,,Vrede'', antwoord ik.

,,O ja, vrede in het joods.''

,,Hebreeuws'', verbeter ik. En ik wens hen een prettige avond en hoor uit vijf monden: ,,U ook, mevrouw.''

Ik stap uit en jank van opluchting.