Goudspeculatie

Een op de beurs verhandeld fonds is een vreemde methode voor beleggers die zich toegang willen verschaffen tot de zekerheid van goud. Goud biedt normaal gesproken immers een goede bescherming tegen financiële calamiteiten, dat wil zeggen tegen gebeurtenissen die desastreuze gevolgen hebben voor ingewikkelde beleggingsinstrumenten. De introductie van het fonds StreetTRACKS Gold Shares lijkt derhalve een teken van speculatieve koorts.

Niemand twijfelt eraan dat de beursgang volgende week donderdag van het eerste goudfonds op Wall Street een succes zal worden. De belangstelling van beleggers is zo groot dat het nieuwe product wel eens spoedig de 650 miljoen dollar zou kunnen evenaren die een soortgelijk, aan de Londense beurs genoteerd fonds wist binnen te halen. Dat zou ervoor zorgen dat de twee fondsen samen 3 procent van de jaarlijkse goudproductie voor hun rekening nemen.

Maar waarom is goud in deze liquide vorm zo populair?

Dat lijkt weinig te maken te hebben met bikkelharde economische wetmatigheden. Integendeel, het aanbod lijkt de vraag te overtreffen. Het overschot bedroeg 16 procent in 2003, tegen 4 procent in 2002, aldus de World Gold Council. En toenemend economisch zelfvertrouwen zal waarschijnlijk tot minder vraag leiden uit India en China, de grootste twee goudverzamelaars. Auto's en aandelen zullen goudstaven en sieraden als de geprefereerde tekenen van rijkdom gaan vervangen.

Het is ook niet de zorg om de dollar die de goudprijs doet stijgen, wat de goudprofeten ook mogen beweren. Rentedragende beleggingen in euro's of yen bieden een veel betere bescherming tegen een daling van de dollarkoers dan goud, zelfs als dat verkrijgbaar is tegen lagere transactiekosten.

En het kan ook niet liggen aan het gebruikelijke argument dat voorstanders van goud hanteren – angst voor een financieel Armageddon. Na zo'n grote ramp kunnen gouden munten en staven tot stof zijn vergaan, maar hoe zit het dan met de elektronische registers van certificaten bij een verafgelegen financiële instelling?

De beste verklaring is dat er speculatie in het spel is. Een goudfonds lijkt een goede optie voor beleggers die geen grondstoffen willen kopen om een hete markt te betreden. Maar de aantrekkingskracht van het aandeel is grotendeels dezelfde als die van een veel te duur technologie-aandeel: het kan worden doorverkocht aan iemand die nog dommer is.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.