Flauwekulparade

`De grootste zakker van deze week' is de klucht De tante van Charlie, die van de vierde plaats naar de tiende duikelde. `De grootste stijger' is de straatdansshow 4 Ish, die van de tiende plaats opklom naar de tweede. En op nummer één staat, net als vorige week, het nieuwe programma In Holland staat mijn huis van de Surinaamse komiek Jörgen Raymann.

Dit is de wereld van het AVRO-programma Ticket, dat op de woensdagavond op Nederland 2 – als het althans niet komt te vervallen wegens voetbal – een wekelijkse hitparade van theatervoorstellingen presenteert. Niet op basis van bezoekcijfers, maar als resultaat van een wekelijkse enquête onder theaterbezoekers. De AVRO heeft studenten ingehuurd die in diverse theaters formuliertjes uitdelen, waarop het publiek een waarderingscijfer kan invullen. Die cijfers bepalen de rangorde, die in de uitzending wordt gepresenteerd door de van RTL4 overgenomen presentatrice Tooske Breughem.

De vraag is alleen hoeveel voorstellingen er eigenlijk door de enquêteteams worden bezocht. Daarover heeft Ticket nooit veel helderheid verschaft. Alleen in het begin is een paar keer gezegd dat het om zo'n 25 voorstellingen ging. En daaruit komt dan de top-15 voort, oftewel: ,,de vijftien favoriete voorstellingen van Nederland''. Deze week bleek de lijst trouwens – opnieuw zonder enige uitleg – te zijn ingekrompen tot een top-10.

Het aantal bezochte voorstellingen wordt al wekenlang niet meer genoemd. Maar stel dat het er nog steeds niet meer dan 25 zijn – dan worden dus wekelijks vele tientallen andere voorstellingen overgeslagen. Inclusief voorstellingen die eerder wel mochten meedoen. Want anders is niet te verklaren waarom de fleurige musical Crazy for you, die in oktober nog op de vierde plaats stond, nadien geheel uit de lijst verdween. Of waarom drie weken geleden opeens de cabaretsolo Vedette van Lenette van Dongen als nieuwkomer binnenkwam, terwijl zij die al anderhalf jaar speelt. En waar is de onverminderd succesvolle Meezing Sound of Music gebleven, die vorige maand nog op een trotse tweede plaats prijkte?

Het kan niet anders dan een willekeurige greep uit het totale aanbod zijn, die vervolgens tot een volstrekt willekeurige top-15 (of top-10) leidt. Maar de presentatrice, de commentaarstem buiten beeld en de copresentatoren Harm Edens en Gert-Jan Dröge, die graag smalende kwinkslagen maken over voorstellingen die ze niet hebben gezien, trekken er wel degelijk serieus bedoelde conclusies uit. Bijvoorbeeld toen de Agatha Christie-thriller En toen waren er nog maar... vorige week van de vierde naar de achtste plaats was gedaald: ,,Het is blijkbaar niet meer zo spannend.'' Wat een onzin!

Maar waarom deze aandacht? Omdat Ticket niet zomaar als weggooiprogrammaatje wordt gemaakt, maar de kern vormt van een AVRO-project dat ook een website vol theatertips en -aanbiedingen voor leden omvat. Voor een groot publiek wordt de suggestie gewekt dat hier een representatief beeld van het Nederlandse theater wordt geboden. Met een flauwekullijstje, dat spannend zou moeten zijn, maar dat dus niet is.