Het beeld

Het is dat de jongens van Keuringsdienst van waarde (RVU) altijd zo aardig en zakelijk en onrellerig zijn. Zodoende kan niemand hun onthulling van gisteren verdenken van politieke bedoelingen in dit overgevoelige tijdsgewricht.

De eigenzinnige consumentenrubriek wilde weten wat halal slachten nu eigenlijk inhoudt. De islamitische pendant van de koosjere spijswetten blijkt vooral een kwestie van geloof in degene die het woord halal op een etalageruit of verpakking neerzet, en daarmee aangeeft dat bepaalde regels in acht zijn genomen.

Een slachter demonstreert door met een bloederige vinger naar zijn keel te wijzen hoe het moet: `niet schieten', zoals het in Nederland van oudsher gebeurt met een schietmasker op de kop van het rund, maar direct de halsslagader doorsnijden, van links naar rechts, onder het uitspreken van een gebed uit respect voor het wezen dat je het leven ontneemt. En de kop van het dier moet naar het oosten wijzen (of wellicht ten oosten van Mekka naar het westen).

Wat ontdekten de wakkere journalisten nu? Omdat niet-islamitische vleeseters geen last hebben van een halal geslachte hamburger en om problemen met de moslimmarkt te voorkomen, vindt een groot deel van de Nederlandse kalveren, vermoedelijk zo'n zeventig procent, zijn einde met de kop in oostelijke richting. Met andere woorden: een milde vorm van halal (verdovingsschot zonder kogel, maar met een luchtpistool) is de standaard alhier. Ook de meeste Hollandse kaas komt tot stand met stremsel uit de lebmaag van halal geslachte runderen.

Als daar de Groep Wilders geen Kamervragen over stelt, dan is het alleen omdat Nederland 3 slecht wordt bekeken. Interessant vond ik vooral de kwestie dat het woord `halal' niet beschermd is. Het komt voort uit een samenleving waarin sociale controle nog effectief was. Mocht een slager betrapt worden op het gebruik van alcohol of stelen, dan weet de hele buurt meteen dat het vlees daar niet halal meer is. Nu is het een kwestie van afspraak en betrouwbaarheid.

Zoiets geldt ook voor de verkiezing van De grootste Nederlander. We moeten maar aannemen dat de computer die maandagavond de binnenkomende telefoontjes en sms'jes verwerkte inderdaad de bekendgemaakte rangorde opleverde. Door een dag later te melden dat niet Pim Fortuyn maar Willem van Oranje de meeste stemmen kreeg, omdat de computer zo traag reageeerde, zullen veel Nederlandse dorpsbewoners denken dat het vlees van KRO-slager Ton Verlind niet halal meer is. Terecht werd de uitslag niet veranderd, omdat nu eenmaal was afgesproken dat alleen de tijdens de rechtstreekse uitzending geregistreerde stemmen bepalend zouden zijn.

Een kijker van RTL Boulevard vroeg zich in een reactie af of de kosten van de sms'jes nu ook terug worden betaald aan de 35.000 bellers, wier stem niet meetelde. Wellicht kan Verlind een overeenkomstig bedrag in mindering brengen bij de laatste termijn aan producent Eyeworks, die zichzelf met dit gestuntel ernstig blameert, ook al neemt de KRO, zoals het hoort, zijn verantwoordelijkheid.