Calabrese linzensoep

Met vier vingers tijdelijk opgeborgen in een omslachtig pak gips krijgt het bereiden van de maaltijd een interessante nuance. Wat kan er nog allemaal gekookt worden thuis zonder terug te vallen op het opwarmen van kant-en-klare fabrieksmaaltijden? Welnu, meer dan je denkt, mits de uitgeschakelde vingers aan de niet-schrijvende hand toebehoren.

Het blijkt bijvoorbeeld dat met vijf vingers plus een extra duim best een ui kan worden gepeld. Snij de ui eerst in kwarten zodat de parten stabiel op de snijplank kunnen blijven liggen. Vervolgens wordt met de extra duim zo'n part ui stevig op de plank gedrukt terwijl de vrije vingers de schil aan `het pluimpje' (verdroogd steelstuk) van de ui aftrekken. Snij de stukken ui in plakjes (of doe ze in een hak- of maalmachientje als fijngesneden ui benodigd is); van zo'n groot pak voorgesneden uien uit de supermarkt is veel aroma van de uien verloren gegaan. Het echte obstakel van deze voedzame linzensoep bleken de aardappels. Die moesten worden uitbesteed bij buurvrouw voor het schillen; in geschilde aardappels is geen keus.

Bereiding: week eventueel de linzen; kleine bolronde donkergroene linzen uit Turkse of Marokkaanse winkels hebben daar baat bij. Breng de linzen samen met 7,5 dl vers water, aardappel, ui, knoflook, laurier en het varkensstaartje aan de kook in een pan met een goed sluitende deksel. Laat alles ruim een uur koken op laag vuur in gesloten pan. Verwijder laurier en varkensstaart, schep 4/5 van de linzen, alle ui en aardappels over in een blender en voeg basilicum toe. Maal dit tot een gladde massa en giet terug bij de achtergebleven linzen en kookvocht. Breng de gebonden linzensoep op smaak met zout. Serveer in voorverwarmde diepe borden of grote kommen. Laat ieder naar wens een scheutje rauwe olijfolie en wat parmigiano bij zijn soep doen. Geef er warme crostini bij, besprenkeld met olijfolie en bestrooid met parmigiano.

Morgen: fazant