Hockeysters weerstaan Duitsland én publiek

Dankzij een 2-0 zege op Duitsland wonnen de Nederlandse hockeysters vannacht in Argentinië de Champions Trophy. Het jeugdige elftal weerstond ook het agressief scheldende thuispubliek.

,,Dit is de winners bus'', zegt fysiotherapeut Johannes Veen bij het instappen. En hij heeft het nog niet gezegd of het wordt opeens opvallend stil in de dubbeldekker, die de Nederlandse hockeysters onder politiebegeleiding naar het speelveld voert. Tijdens de twintig minuten durende tocht blijft de sfeer akelig gespannen. Je hoort eenieder denken: drie maanden na de Olympische Spelen zullen we toch niet wéér een finale verliezen van Duitsland?

De vrees blijkt ongegrond. Nederland laat Duitsland geen enkele kans in de finale van het jaarlijkse zeslandentoernooi om de Champions Trophy, dat de afgelopen negen dagen in de Argentijnse stad Rosarío werd gespeeld. Door op een welhaast Duits efficiënte wijze de kansen te benutten, wint de verliezend finalist van `Athene' met 2-0. Nederland is zo oppermachtig dat zelfs Teamchef Markus Weise na afloop niet klaagt over het feit dat een Duitse gelijkmaker bij een 1-0 achterstand ook volgens de Nederlandse speelsters ten onrechte werd afgekeurd. ,,Nederland heeft meer dan verdiend gewonnen'', zegt de coach van de olympisch kampioen.

,,Het ging dit toernooi veel beter dan verwacht'', zegt zijn Nederlandse collega Marc Lammers na afloop van het toernooi waarin zijn ploeg slechts twee tegentreffers in zes duels heeft moeten incasseren. ,,De inbreng van tien nieuwe jonge speelsters in vergelijking met de olympische ploeg heeft erg verfrissend gewerkt. Elke overwinning was een feest. De meiden bleken steeds dolenthousiast.''

De grootste tegenstander van zowel de Nederlandse als de Duitse ploeg bleek het fanatieke thuispubliek. De Argentijnse `Leeuwinnen' (Las Leonas) hadden in de voorronde verrassend verloren van Duitsland (0-2), en gelijkgespeeld tegen Nederland (0-0). Een plaats in de finale was voor de thuisploeg daarom alleen nog maar bereikbaar als in de laatste poulewedstrijd van afgelopen zaterdag de ene Europese ploeg de andere zou verslaan.

Toen eergisteren echter duidelijk werd dat Duitsland en Nederland op een gelijkspel van 1-1 afstevenden, werd het de ongeveer zesduizend Argentijnse toeschouwers teveel. De Europese speelsters werden door het op het oog keurige publiek – voornamelijk moeders met dochters – uitgefloten, en voor `hoer' uitgescholden. Bij het uitlopen na afloop toonde een meerderheid van het brullende publiek opgestoken middelvingers. Dat sommige Nederlandse speelsters giechelig vriendelijk terugzwaaiden, kon de gemoederen niet bedaren.

Ook in de finale was het boegeroep niet van de lucht. Het meeste applaus kreeg gisteren een man die in een Argentijns shirtje na rust het veld bestormde, en een spandoek ter ere van Las Leonas toonde.

Ook de Argentijnse pers toonde zich een slecht verliezer. Argentinië is door duister Europees handjeklap uit de finale gehouden, was gisteren het eensluidende commentaar in alle nationale kranten. Het lijkt een geval van zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. Coach Lammers kreeg op een persconferentie van een Argentijnse journaliste de vraag waarom Nederland zaterdag doelbewust alle strafcorners naast het Duitse doel had geschoten. ,,Jullie moeten ons niet de schuld geven van het missen van de finale. Argentinië had gewoon de eigen wedstrijden moeten winnen'', zei Lammers gevaarlijk tartend.

Maar op het veld werd het dus een ouderwetse Holland tegen Duitsland. En zo'n treffen is ook voor de `Oranje-meiden' die allemaal geboren zijn ver ná de sportoorlog tussen de voetbalploegen uit 1974 een historisch beladen wedstrijd. ,,Tegen Duitsers wil je echt altijd winnen'', zei neo-international Naomi van As (21) voor de wedstrijd waarin ze het tweede doelpunt maakte. ,,Duitsers zijn moeilijk te verslaan, omdat ze mentaal zo sterk zijn'', zegt routinier Fatima Moreira de Melo (26). ,,Je hebt pas van ze gewonnen als ze met de bus de stad uit zijn.''

Het toeval wilde dat de Duitsers en Nederlanders in de Argentijnse stad Rosario hetzelfde hotel deelden. Maar alle rivaliteit ten spijt, het ging er vriendelijk aan toe. De twee elftallen zaten broederlijk naast elkaar in de eetzaal hun reuzenbiefstukken met aardappelpuree stuk te slaan.

,,Toen we voor de eerste keer het hotel binnenwandelden, zag je de Duitsers angstig opkijken'', zegt Moreira de Melo. ,,Ze waren geloof ik bang dat we ze na de Olympische Spelen van Athene zouden haten. Ze schrokken gewoon toen we ze eenvoudigweg gedag zeiden.''

Volgens de Duitse bondscoach Weise valt het met die veronderstelde rivaliteit tussen de buurlanden reuze mee. ,,Het zijn geen dikke vriendinnen, maar verder zijn de verhoudingen best hartelijk.'' En dat het voor de regerend Europees kampioen zuur is dat Duitsland de gouden medaille afsnoepte, snapt Weise ook wel. ,,Nederland heeft doordat de speelsters in een sterkere clubcompetitie spelen een beter team. Maar dat is niet altijd allesbepalend. Nederlanders vertrouwen te vaak te veel op hun superioriteit. Door hun houding die het midden houdt tussen zelfgenoegzaamheid en arrogantie neigen ze tegenstanders te onderschatten.''

Maar nu ging het juist bij de Duitsers ,,wegens gebrekkige mentale stabiliteit'' fout. ,,Ze waren er in de finale met hun hoofd niet bij'', aldus Weise. Het Duitse team kreeg tijdens het toernooi bovendien knallende ruzie met de trainer. ,,Mijn speelsters vonden dat ik tijdens de wedstrijd tegen Nieuw Zeeland te hard, te veel en te agressief naar ze had geschreeuwd. Ik kan inderdaad heel onaangenaam worden als het niet goed loopt. Dat is mijn persoonlijke zwakte'', zegt Weise.

Hij had de speelsters moeten beloven zich te gedragen, de speelsters zouden dan meer hun best doen. De afspraak mocht niet baten. Nederland won voor het eerst sinds 2000 de Champions Trophy de derde keer in totaal en vierde dat vannacht, ondanks een haperende biertap, uitbundig dansend in de Jockey Club van Rosarío.