Coach Jol trots op zijn Spurs

Voetbalcoach Martin Jol wil met de Spurs oude tijden doen herleven. De fans op White Hart Lane zagen zaterdag een spektakelstuk, maar de zege ging met 5-4 naar aartsvijand Arsenal.

Martin Jol probeert na de verloren derby tegen Arsenal direct de kou uit de lucht te nemen. Hij hemelt zijn ploeg ondanks de nederlaag van 5-4 op. De 48-jarige coach roemt de aanvalskracht van de Spurs, die onder zijn leiding in twee competitieduels zes keer doel troffen. ,,Dat zijn geloof ik net zoveel doelpunten als we in de afgelopen maanden hebben gemaakt'', zegt Jol. ,,Welke ploeg maakt vandaag de dag vier doelpunten tegen Arsenal? Ik kan eigenlijk alleen maar trots zijn op mijn jongens. Ze hebben fantastisch gespeeld.''

Jol oogt na de verloren Londense derby tegen Arsenal allerminst aangeslagen. De matige prestatie van zijn verdedigers – acht goals tegen in twee wedstrijden – tracht hij met wat klinkslagen te verdoezelen. ,,Ach, ik had graag mezelf opgesteld vandaag. Maar dat ging niet. Ik was geblesseerd'', zegt de Scheveninger met een grijns op zijn gezicht tegen een legertje Britse journalisten. De grap werkt. Kritische vragen blijven uit. Voorlopig krijgt de opvolger van de vorige week vertrokken Fransman Jacques Santini het voordeel van de twijfel van de fans en de media die de club uit Noord-Londen volgen.

Tijdens de eerste maanden van het seizoen speelde Tottenham Hotspur onder leiding van coach Santini zo verdedigend dat de club door de concurrentie belachelijk werd gemaakt.

[Vervolg MARTIN JOL: pagina 16]

MARTIN JOL

Een voetbaldroom is uitgekomen

[vervolg van pagina 15]

Nadat de blauwwitte formatie tegen Chelsea een 0-0 gelijkspel afdwong, stelde coach José Mourinho achteraf dat het net leek of de Spurs ,,een bus voor hun strafschopgebied hadden geparkeerd''.

Jol, de toenmalige assistent van Santini, zat zich aan het begin van het seizoen keer op keer te verbijten op de bank. Communiceren met de verdedigend ingestelde coach die slechts Frans spreekt kon hij nauwelijks. De voetbalvisie van Jol en Santini kwam op vrijwel geen punt overeen. De enige met wie hij dagelijks contact had is technisch-directeur Frank Arnesen. ,,Ik voelde me de best betaalde toerist in Engeland'', zegt Jol terugkijkend. ,,Spijt heb ik niet gehad. Ik wist vooraf waaraan ik begon. Mijn rol was op de achtergrond. Ik denk echter niet dat ik het drie jaar volgehouden zou hebben. Maar dat hoefde ik Santini natuurlijk niet aan zijn neus te hangen.''

Anderhalve week geleden nam Santini opeens verrassend afscheid van Tottenham Hotspur. Aan de clubleiding, de technische staf en de spelersgroep liet hij weten dat ,,privé-problemen'' hem verder werken onmogelijk maakten. Arnesen, Jol en het grootste deel van de spelersgroep haalden opgelucht adem. Een week later liet Santini voor de Franse televisie de echte reden voor zijn vertrek weten. Santini: ,,Er waren problemen rond de aankopen. Misschien hebben we het er in het begin niet goed over gehad wie daar verantwoordelijk voor zou zijn, maar ik dacht dat ik dat was.''

Santini is nog geen dag weg of zijn opvolger Jol gooide het roer volledig om. De oud-voetballer van onder meer West Bromwich Albion en Coventry stelde direct dat hij de oude roemruchte tijden bij Tottenham wil doen herleven. Jol zei in de voetsporen te willen treden van de onlangs overleden clublegende Bill Nicholson, die in 1961 met de Spurs de dubbel won. Jol kreeg de schrik van zijn leven toen hij tijdens zijn eerste optreden als coach van Tottenham op een achterstand van 0-3 kwam tegen het modale Charlton. Tot opluchting van de oud-verdediger herstelde zijn ploeg zich in de tweede helft, maar punten leverde de 3-2 nederlaag niet op. Twee dagen later werd Jol officieel de nieuwe coach van Tottenham. Na een overtuigende 3-0 zege in de League Cup tegen eerstedivisionist Burnley, trof Jol op het eigen White Hart Lane aartsrivaal Arsenal.

Zaterdagochtend wemelt het al vroeg van de toeschouwers rond de thuishaven van de Spurs. Talloze fans uit de arbeiderswijk Tottenham drinken grote glazen bier en verdringen zich om de karretjes waar beefburgers en jumbo sausages voor een paar pond verkocht worden. Anderen vergapen zich aan de speciale gasten die hun wagens door de stalen poorten in de richting van de hoofdingang sturen. Bij het uitstappen geven de eigenaren de sleuteltjes aan een suppoost die het voertuig keurig inparkeert. Zo'n anderhalf uur voor het treffen met de Londense buur uit Highbury klinkt uit alle hoeken applaus als de bus van Tottenham arriveert. De keurig in het pak gestoken Jol stapt als één van de eersten uit. Hij is zichtbaar gespannen.

Hoewel Jol de aanval van kampioen Arsenal vreest, doet hij geen concessies aan zijn aanvallende stijl. Belangrijke speler in de formatie van de Spurs is Michael Carrick, die onder Santini nooit een kans kreeg. De Fransman liet zo aan Arnesen blijken dat de Engelsman niet zijn aankoop was. ,,Come on you Spurs!'', klinkt het uit duizenden kelen als beide elftallen op het veld verschijnen. Jol staat voortdurend druk gebarend langs de lijn. Collega Arsène Wenger kijkt stoïcijns voor zich uit.

Als blijkt dat Arsenal nog steeds niet in topvorm steekt, groeit de hoop bij de Spurs. Na een paar gemiste halve kansjes slaat de Marokkaanse verdediger Noureddine Naybet tien minuten voor rust toe uit een afgemeten vrije trap van uitblinker Carrick. Uitzinnig van vreugde viert Jol feest langs de lijn met de aanhang van de club die in 1991 met de FA Cup voor het laatst een hoofdprijs won. ,,Ik was heel blij met die goal'', stelt Jol na afloop. ,,Ik had vooraf het gevoel dat we best wel eens tegen een grote nederlaag aan konden lopen.'' Op slag van rust legt Arsenal-spits Thierry Henry na een knappe aanname de aanhang van de Spurs met een schuivertje het zwijgen op: 1-1.

De gelijkmaker blijkt achteraf de ommekeer in een krankzinnige wedstrijd te zijn waarin vrijwel iedere kans een doelpunt wordt. Arsenal loopt via een strafschop van Lauren en een treffer van Patrick Vieira uit naar een 1-3 voorsprong. Het duel lijkt gespeeld, maar als Jermain Defoe met een prachtig doelpunt de marge tot een treffer verkleint, gaat het publiek weer massaal achter de ploeg van Jol staan. Arsenal-speler Fredrik Ljunberg dompelt de Spursfans met de 2-4 in rouw, maar Ledley King wekt vijf minuten later wederom de hoop tot leven: 3-4. De invallers Robert Pires (3-5) en Frederic Kanoute (4-5) zorgen voor een stijlvol slotakkoord van de sensationele ontmoeting. Opnieuw staat Tottenham met lege handen. De Spurs verliezen voor de vijfde keer op rij in de competitie en bezetten een tegenvallende veertiende plaats.

Al snel na afloop van de derby maakt de teleurstelling bij Jol over het uitblijven van een stunt, plaats voor berusting. ,,Ik ben heel trots op mijn team. In een week tijd heb ik alles om moeten gooien. We willen echt voetballen. Dat hebben we laten zien. Hier moeten we op voort kunnen bouwen'', zegt Jol hoopvol. ,,Kijk, werken bij Ajax of Feyenoord had ik fantastisch gevonden, maar dit is echt een droom voor mij. In het verleden heb ik nooit dat zetje van iemand gehad. Het gaat erom wie je kent, niet wie je bent, zo werkt dat kennelijk in Nederland. Ik heb nu gelukkig dat zetje van Frank Arnesen gekregen. We worden hier nu afgeschilderd als `the two big pals'. Maar dat is onzin. Voordat ik hier kwam had ik hem nog nooit ontmoet. Dat neemt niet weg dat ik het goed met Arnesen kan vinden.''

In tegenstelling tot Santini kan Jol uitstekend leven met de `on-Engelse constructie' van een hoofdtrainer die een technisch-directeur boven zich heeft. ,,De club wil niet steeds bij iedere trainerswissel opnieuw beginnen. Dat is hier het probleem. Er is hier meer geld uitgegeven dan bij Arsenal, maar het wil maar niet lukken de juiste spelers aan te trekken. Dat moeten Arnesen en ik veranderen. Geld is geen probleem. We kunnen alles halen wat we willen. De club is bij deze constructie niet alleen afhankelijk van de trainer dus kunnen ze makkelijker van me af. Dat is wel minder'', zegt Jol terwijl de grijns weer op zijn gezicht verschijnt. ,,Maar ik vind het niet erg om hier een tijdje als kop van Jut te dienen. Het is prachtig hier te werken. De mensen zijn je zo dankbaar. Als we vandaag een gelijkspelletje hadden afgedwongen, zou ik al in een koets de wijk zijn rondgereden.''