Niet leuk

Terneergeslagen kwam ik thuis. Is er wat? vroeg mijn vrouw. Nou nee, niet iets speciaals. Maar wat heb je dan, ik vind je de laatste tijd nogal lusteloos, is er echt niets? Nee, echt niet, het is meer een algemeen gevoel, het komt er eigenlijk op neer dat ik het leven niet leuk meer vind. Nou, daar kan toch iets aan gedaan worden, was haar verrassende reactie. Zeker een pil of zo, wierp ik tegen, maar dat wil ik niet, het moet van binnenuit komen, vanuit mijn eigen gevoel. Ja, dat bedoel ik juist, stelde ze me gerust, ik herinner me vaag dat ik dat las in Trouw. In een artikel over de Hogeschool van Amsterdam. Daar stond iets in over hoe je leven leuker te maken.

Ik dook in de krantenbak en vond onderin de krant met het bewuste artikel. Het ging over een folder over homo's. De tekst: `Word homo! Het leven is leuker als homo'. De hogeschool, zo las ik verder, weerde deze folder uit het informatiepakket voor eerstejaars. Ik was mijn vrouw dankbaar want ik werd op slag vrolijk van zoveel onzin. De folder bleek afkomstig uit dezelfde koker als de voorlichting die het ministerie van onderwijs enige tijd geleden aan scholen verstrekte over homodiscriminatie. Die voorlichting bestond uit een aflevering van het tijdschrift met de woordspelige naam Expreszo. Daarin stonden smakeloze grappen die geen fatsoenlijke school aan leerlingen zal willen voorleggen, maar dit kabinet van normen en waarden was dit blijkbaar ontgaan en het verraste elke school met een stapel onsmakelijke lolbroekerij. Veel scholen waren daar niet van gediend en stuurden de handel terug of deponeerden die in de papierbak. Voor sommige commentatoren ongezien reden om schamper te doen over zoveel preutsheid. Want alles moet kunnen. Dat vindt blijkbaar ook de hoofdredacteur van het studentenblad van de hogeschool. Die is van mening dat studenten de wetenschap hoe hun leven leuker te maken niet mag worden onthouden. Hij ziet in het weglaten van de folder een bedreiging van het vrije woord. Maar verder lezend in het bericht blijkt het probleem rond die folder niets te maken te hebben met de vrijheid van meningsuiting, maar met de problemen die de hogeschool al enige tijd heeft met moslimstudenten. Zo kregen zij ooit de beschikking over stilteruimtes, wat in de praktijk een eufemisme bleek te zijn voor islamitische gebedsruimtes. Daaruit heeft men inmiddels de radicaal-islamitische lectuur verwijderd. Maar er blijven problemen. Zo vertelt hoofd studentenzaken Paul van de Water over `traditioneel-islamitische studentes die niet naar een mannelijke studentendecaan willen' en wat betreft homo's: wat moet je doen, vraagt hij zich hardop af, als een allochtoon roept: `Alle homo's moeten dood'. Ik zou zeggen: als studentes weigeren naar een mannelijke decaan te gaan dan moeten ze het maar zonder decaan stellen en als ze daar geen genoegen mee nemen moeten ze vertrekken. En dat laatste geldt natuurlijk helemaal voor de student die roept dat alle homo's dood moeten. Die stuur je toch onmiddellijk weg.

Van de Water zegt heel benieuwd te zijn naar de achtergrond van de folderaffaire. Hij belooft: `Ik ga erachteraan. Als dit klopt, zeg ik: dit kán niet'.

Kijk, en hier snap ik nou helemaal niets van. Als ik dit lees vind ik van alles wat echt niet kan, maar dat verwijderen van die folder uit het informatiepakket vind ik juist heel plausibel. Jammer alleen dat dit besluit niet blijkt te zijn ingegeven door goede smaak, maar door angst voor de reacties van islamitische studenten. Daar word ik bepaald niet vrolijk van, en dus ben ik weer even ver als toen ik begon. Sterker nog: ik vind het leven steeds minder leuk.

lgm.prick@worldonline.nl