Herinneringen 1

Waarom het stuk van Joke Mat (Zaterdags Bijvoegsel, 6 november)? En waarom (weer) een verkeerde weergave van de feiten bij een uiterst gevoelig onderwerp?

Mat interviewt een slachtoffer en haar therapeute, zelf in haar jeugd seksueel misbruikt, die haar cliënte zou hebben aangepraat dat zij door haar vader en een tante was verkracht.

Net als in eerdere berichtgeving en commentaren (NRC, 27 en 28 januari 2004) worden de conclusies van het rapport `Omstreden herinneringen' van de Gezondheidsraad vertekend en eenzijdig weergegeven. Anders dan ook nu weer wordt gesuggereerd weerspreekt het onderzoek van de Gezondheidsraad de zogenaamd wetenschappelijke bevinding van `geheugenexperts' als Loftus dat bepaalde traumatische ervaringen niet kunnen worden vergeten: tegen de intuïtie van de Gezondheidsraad in blijkt het juist wél mogelijk dat ooit verdwenen herinneringen aan traumatische ervaringen terugkeren! Door weer alleen de aandacht te vestigen op malafide therapeuten laadt de redactie de verdenking van vooringenomenheid op zich. De meeste psychotherapeuten praten hun cliënten geen `valse' herinneringen aan. Wie windt zich trouwens op over de geschiedvervalsing van mensen die zich een `koek-en-ei'-verleden aanmeten?