Groepsseks zonder seks

Met tien of twintig onbekenden allemaal in pyjama bij elkaar gaan liggen. Aanhalen, aaien en masseren mag, seks niet. Dat zijn de regels voor de `cuddle parties', knuffelfeestjes. Een nieuwe trend in New York, die zich snel wereldwijd verbreidt, hoort Ellen de Bruin.

Het is nieuw. Het is een uitje, voor een vrije doordeweekse avond of voor een middag in het weekend. Het is een vorm van lichamelijke verzorging. Het is een manier om mensen te ontmoeten. Het komt uit New York. En het houdt in dat tien tot twintig mensen die elkaar niet kennen een paar uur lang in pyjama op elkaar en tegen elkaar aan gaan liggen zonder seks te hebben. Het idee: volwassenen willen ook weleens lekker over elkaar heenkruipen zonder enige verwachting dat ze het met elkaar gaan doen. Groepsseks, wat in de jaren zeventig de mode was, is definitief ouderwets. Vandaag de dag komen vreemden weliswaar weer samen om elkaar uitgebreid te aaien, maar ze gaan naar huis zonder dat er lichaamssappen zijn uitgewisseld – het blijft bij visitekaartjes.

In het post-9/11-Amerika zijn deze `cuddle parties', knuffelfeestjes, al een succes en vanuit andere landen wordt verlangend toegekeken. De cuddle parties zijn in Duitsland en Japan op televisie geweest en waarschijnlijk worden er volgend weekend twee in Londen gehouden. ,,We zijn op dit moment nieuwe begeleiders aan het opleiden, we brengen een cuddle party-handleiding op de markt en we krijgen verzoeken uit andere landen'', zegt Reid Mihalko, een van de initiatiefnemers van wat ze zelf de `flanellen revolutie' noemen. ,,Onder andere Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk, Italië en Israël zijn geïnteresseerd.''

De eerste cuddle party ontstond min of meer per ongeluk bij Reid Mihalko thuis. Hij had een aantal vrienden – allemaal masseurs, reiki-therapeuten (reiki is een handopleggingshelingstherapie) en yogaleraren – uitgenodigd om nieuwe technieken op elkaar uit te proberen. Een `massagefeestje' noemde hij het, maar dat vonden anderen te seksueel klinken. ,,Laten we dan gaan knuffelen, dan noemen we het een knuffelfeestje'', had Reid gezegd. Dat viel wel goed. Die eerste aai- en kroelpartij vond plaats op 28 februari dit jaar, en vanaf dat moment werd het meteen een fulltime baan, aldus Reid.

Collega Marcia Baczynski was er vanaf de tweede keer bij. Zij is communicatie- en relatietherapeut en benadrukt dan ook hoe goed cuddle parties zijn om te leren communiceren – met name het woord `nee'. Want je hoeft op de feestjes niet met mensen te knuffelen met wie je niet wilt knuffelen. Het zal Reid en Marcia niet gebeuren dat iemand zich er niet prettig voelt. Dus is er een verzameling regels waaraan mensen zich strikt moeten houden. Pyjama's blijven aan, geen seks, droogneuken ook niet toegestaan. Vráág of je iemand mag aanraken, vraag of je iemand mag zoenen, zeg nee als je iets echt niet wilt, zeg ook nee als je `misschien' denkt. Mensen die een relatie hebben worden aangemoedigd om vóór de cuddle party te bespreken waar hun grenzen precies liggen, en die niet tijdens de bijeenkomst te veranderen.

KNUFFELOPZICHTER

Bij elke bijeenkomst is een `cuddle lifeguard on duty' en een `cuddle caddy' aanwezig: Reid en Marcia zelf, of een van de acht mensen die ze recent hebben opgeleid. Die knuffelopzichters houden de deelnemers als een soort badmeesters in de gaten. ,,Het gaat erom dat mensen zich heel erg veilig voelen'', zegt Marcia. En dat lukt, zegt Reid: ,,Als je alles openlijk bespreekt, krijgt die bepaalde sneaky energie geen kans.'' Erecties worden dus ook verwelkomd, want die zijn menselijk en `oké' en onverdacht zolang ze nergens worden ingestoken. Lastige klanten hebben de cuddle-opzichters nog niet meegemaakt. Er zijn tot nu toe maar twee van de ruim vierhonderd deelnemers naar huis gestuurd, en dat was omdat ze zelf emotioneel te weinig stabiel waren, zegt Reid, niet omdat ze vervelend waren tegen anderen.

De cuddle parties beginnen met zo'n veertig minuten introductie en uitleg van de regels. ,,Daarna beginnen mensen meestal een beetje elkaars hoofd en voeten te masseren'', zegt Marcia. ,,En na drie kwartier nodigen we ze uit een `puppy pile', te vormen, om allemaal op en over elkaar te gaan liggen, zoals jonge hondjes doen als ze gaan slapen.'' Vervolgens moeten er nog ruim twee uur volgeaaid worden; de gemiddelde cuddle party duurt drieëneenhalf uur. Maar niet iedereen zit de hele tijd met iemand te kroelen. ,,Er zijn ook mensen die een boek of de krant gaan zitten lezen. En we hebben ook weleens iemand gehad die zei: het is zo'n troep in mijn huis, ik kom er niet tot rust, dus ik kom hier even pitten. Die heeft bijna de hele tijd liggen slapen.''

Er komen allerlei soorten mensen naar de cuddle parties, zeggen de initiatiefnemers, van advocaat tot huisvrouw, van jong (18) tot oud (83), arm en rijk – het kost dertig dollar per keer, studenten betalen de helft. ,,De pyjama maakt iedereen gelijk, dat is heel leuk om te zien'', zegt Marcia. Sommigen hebben er speciaal een moeten kopen, voor het eerst sinds hun kindertijd. ,,Mensen bewonderen elkaars pyjama's ook uitbundig. We hadden laatst een man met een SpongeBob Squarepants pyjama, daar hebben we veel plezier om gehad.''

Bij de algemene cuddle parties wordt gestreefd naar een gelijk aantal mannen en vrouwen, maar er zijn ook avonden of middagen exclusief voor vrouwen en exclusief voor mannen. Op de mannenfeestjes komen veel homo's en biseksuelen die het datingcircuit te agressief en te seksueel geladen vinden, zo heeft Marcia van Reid begrepen – zelf mag ze daar niet bij zijn. De vrouwenfeestjes, waar Reid dan weer niet welkom is, zijn heel anders, vertelt Marcia. ,,Dan lijkt het net of iedereen weer veertien is. De vrouwen zitten tegen elkaar aan geleund elkaars haar te borstelen, en ze praten over jongens.''

VREEMDEN AAIEN

Maar waarom willen die mensen zo nodig vreemden aaien, waarom doen ze dat bijvoorbeeld niet met hun vrienden of vriendinnen? ,,De meeste Amerikanen ontmoeten mensen via hun werk, en dan is er altijd die verwarring: gaat dit iets seksueels worden?'', legt Marcia uit. ,,Dat is bij ons niet. En je moet het ook als een persoonlijke dienst zien; zoals mensen naar een masseur, een chiropractor of een pedicure gaan.''

Er zijn twee belangrijke redenen die mensen kunnen hebben om naar een cuddle party te gaan, zegt Marcia: ze komen om nieuwe mensen te ontmoeten, of omdat ze gewoon heel erg aanhalig en aaibaar zijn. Aanhalig en alleenstaand of veel aanhaliger dan hun partner. ,,Twintig tot vijfentwintig procent van de deelnemers heeft een relatie. Die mensen komen alleen of samen. Soms doet de partner die het minst van knuffelen houdt, niet actief mee. Er was onlangs iemand met zijn vrouw meegekomen en die heeft de hele tijd in de keuken bagels staan eten.''

Voor wie geen partner heeft, bieden de cuddle parties gelegenheid gelijkgestemden te ontmoeten. ,,Iedereen is heel erg zichzelf, het is niet zoals in een café, waar mensen het idee hebben dat ze stoer moeten doen.'' Sommige deelnemers die elkaar na de bijeenkomst nog eens willen zien, spreken volgens Marcia zelfs af dat tijdens hun vervolg-`date' de cuddle-regels weer van toepassing zijn. ,,Soms gaan ze dan naar iemands flat om uren tegen elkaar aan te hangen en te praten in plaats van te neuken. Dat is bijzonder, want in de Noord-Amerikaanse cultuur is de verwachting dat lichamelijk contact altijd leidt tot seks.''

In het algemeen, vertelt Marcia, merken deelnemers dat hun datingleven er na de cuddle-feestjes op vooruit gaat. ,,Omdat de cuddle-regels hen dwingen om heel erg duidelijk te zijn, om nee te zeggen, en te leren dat afwijzing niet het eind van de wereld is – die vaardigheden nemen ze mee. En ze leren zichzelf kennen. Een van de deelnemers was zo'n glamoureuze Sex and the City-vrouw uit Manhattan die met beroemdheden werkte, Prada-schoenen droeg en altijd werkte. Zij zei in het begin dat ze al naar allerlei wilde feesten geweest was maar dat ze dit het engst vond. En dat ze van plan was om niemand echt lekker aan te raken. Uiteindelijk heeft ze alle aanwezigen geknuffeld. Zulke vrouwen vragen zich vaak af: ik heb toch de goede schoenen en de goede make-up en mijn haar zit toch prima, waarom vind ik dan geen man? Maar ze kunnen niet communiceren. Dat leren ze hier.''

DROOGNEUKEN

Marcia is al met al erg dichtbij haar vorige werk als communicatie- en relatiecoach gebleven. Reid is wat meer afgedwaald. Hij was eerder karateleraar, schreef een (nog ongepubliceerd) boek over orale seks en gaf seksworkshops na een training bij Landmark Education, een ook in Nederland actieve organisatie die een vorm van intensieve groepstherapie koppelt aan een zieltjes-win-systeem.

Maar voor seks en vechten is voorlopig geen plaats meer, nu er in een wereld vol oorlog een markt blijkt te zijn voor kinderlijke lievigheid. Sommige deelnemers nemen het vliegtuig om in New York te komen knuffelen – één vrouw liet zich vanuit Londen invliegen. Voor een aantal deelnemers zijn de cuddle parties verslavend, zeggen ze zelf – tweederde van hen komt vaker dan eens. En er zijn deelnemers die het echt heerlijk vinden dat ze tijdens de bijeenkomst `cuddle monsters' genoemd worden, knuffelmonsters. Het woord `monster' wordt in Amerika veel gebruikt als koosnaampje voor kinderen.

Lid van een knuffelbeweging kunnen de `monsters' vooralsnog niet worden. Wel kunnen ze Cuddle-mokken, stickers, tassen of T-shirts bestellen, bij www.cuddleparty.com, bijvoorbeeld met de tekst `Rule #7: No Dry Humping' (regel 7: droogneuken niet toegestaan). Want andere mensen liefdevol aanraken is leuk, maar er moet natuurlijk ook geld verdiend worden.