Eén koning, zeven onderdanen

Vanaf maandag strijden in Houston de acht beste tennissers om de officieuze wereldtitel. Wie stopt Roger Federer? ,,Niemand kijkt uit naar een wedstrijd tegen Federer''.

Het is in feite een overbodige exercitie, want de vraag wie momenteel 's werelds beste tennisser is, is dit jaar al lang en breed beantwoord. Roger Federer is, daar zijn vriend en vijand het roerend over eens, de Michael Schumacher van het proftennis: een nietsontziende alleenheerser, die gezegend is met `gouden handjes' en zijn tegenstanders glimlachend ten grave draagt.

Maar aan het uitdelen van oeuvreprijzen doet de almachtige spelersvakbond Association of Tennis Professionals (ATP) niet. Federer mag dan de koning zijn, de 23-jarige balkunstenaar met de fluwelen touch zal vanaf maandag, wanneer in Houston de strijd om de officieuze wereldtitel begint, geheel op eigen kracht de kroon op zijn hoofd moeten zetten. Zeven onderdanen mogen hem het leven zuur proberen te maken. Of hopen dat Federer gehinderd wordt door de dijbeenblessure, die hij vier weken geleden opliep bij zijn thuistoernooi in Basel.

Maar zichzelf opnieuw bewijzen moet en zal hij. Want tennis is, eerstens en vooral, een hypercommercieel circus, waar de sponsor- en tv-gelden rijkelijk stromen zodra topacteurs de bal in beweging brengen. Ter illustratie: voor de winnaar van het zevendaagse toernooi om de Tennis Masters Cup ligt volgende week zondag de lieve som van 700.000 dollar klaar.

Federer sloeg dit kalenderjaar al het astronomische bedrag van 4.837.547 dollar bijeen, en zou bij winst in Texas dus de magische grens van vijf miljoen ruimschoots overschrijden. Het fenomeen uit Zwitserland kan dan ook fraaie geloofsbrieven overleggen. In de afgelopen twaalf maanden speelde hij evenzovele finales, en die won hij één voor één. Met die zeldzame score staat hij inmiddels op gelijke hoogte met tennisgrootheden als John McEnroe en Björn Borg.

De ondergrond? Die deerde de meest complete speler uit het profcircuit niet. Gras, hardcourt en gravel overal sloeg de nog immer zonder coach opererende Federer toe. Hoogtepunten waren zijn eindoverwinningen bij drie van de vier grandslamtoernooien: Australian Open, Wimbledon en US Open. Het enige schoonheidsfoutje beging de FedExpress in Parijs, op het voor topspelers traditioneel onvoorspelbare gravel van Roland Garros, waar hij in de derde ronde het hoofd moest buigen voor de herboren oud-winnaar Gustavo Kuerten.

Zijn suprematie is zo groot dat insiders vrezen dat een `de reïncarnatie van Pete Sampras' is opgestaan. Uitgerekend `Houston' luidde vorig jaar de ommekeer in voor het tot dan toe mentaal breekbare talent. Op die plek (de hardcourtbaan van de Westside Tennis Club) begon immers de indrukwekkende triomftocht van de onbetwiste nummer één van de wereld. ,,Niemand kijkt uit naar een wedstrijd tegen Federer'', verzuchtte Marat Safin deze week, en daarmee sprak de Rus namens vele collega's. ,,Hij is in potentie de beste speler aller tijden.''

Toch lijkt de wispelturige Safin vooralsnog de enige die Federer van diens tweede officieuze wereldtitel af kan houden. Safin is immers `de man in vorm'; hij won de voorbije drie weken twee sterkbezette toernooien (Madrid en Parijs) uit de zogeheten Masters Series, en lijkt de grandeur in zijn spel hervonden te hebben. Als vanouds bestookt de 24-jarige Moskoviet zijn tegenstanders met krachtige kanonskogels. Tegen Safin pleit echter dat hij in de onderlinge confrontaties met de zeven overige deelnemers slechts een positief saldo (zie inzet) heeft tegen debutant Gaston Gaudío, de verrassende winnaar van Roland Garros.

Een andere gegadigde voor de titel is Andy Roddick, de flegmatieke powerhitter uit Austin (Texas) die Houston als zijn achtertuin beschouwt. Het servicekanon sloeg dit seizoen het duizelingwekkende aantal van 972 aces in 77 partijen, en stelde en passant tot driemaal toe het wereldsnelheidsrecord scherper. Dat staat, sinds anderhalve maand, op 249 kilometer per uur.

Voor Roddick geldt, meer dan voor enige andere titelpretendent, dat Federer zijn met afstand grootste Angstgegner is: in de onderlinge duels staat hij op een meelijwekkende 8-1 achterstand. Hij prijst zich gelukkig dat hij zijn kwelgeest pas in de slotfase van het toernooi treft. Roddick is ingedeeld in de zogeheten `blauwe groep', samen met Safin (Rusland), Tim Henman (Groot-Brittannië) en Guillermo Coría (Argentinië). In de `rode groep' is Federer gekoppeld aan Gaudío (Argentinië), Carlos Moyá (Spanje) en Lleyton Hewitt (Australië).

Grote afwezige is Andre Agassi, de bedaagde grootmeester die zich ditmaal niet wist te plaatsen voor wat eens de Grand Slam Cup heette. Vorig jaar nog stapte hij als verliezend finalist van de baan, toen Houston voor de eerste keer gastheer was van de traditionele jaarafsluiting der tennisprofs. Hoewel hij inmiddels de zeker voor een sportman respectabele leeftijd van 34 heeft bereikt, denkt de routinier vooralsnog niet aan het beëindigen van zijn loopbaan. Frisser dan ooit verklaarde hij onlangs te zijn. Ja, Agassi stond weer te popelen om het volgend seizoen op te nemen tegen de jonge(re) garde.

Maar hoe fris is een tennisser nog als hij tegenover een speler staat, die het spel als geen ander kan `lezen' en zijn racket bespeelt als ware het een viool?