Duivelse symbiose

Filmer Theo van Gogh dacht erover het land te verlaten; hij klaagde dat het tegenwoordig in Nederland niet meer mogelijk was om vrijuit je mening te geven over religieuze zaken. Hij heeft daarin treurig genoeg gelijk gekregen, toen een man met de Marokkaanse en de Nederlandse nationaliteit hem met verscheidene schoten trof en vervolgens bijna onthoofdde met een mes. De beelden van onthoofdingen van gijzelaars door terroristen in Irak dringen zich op – maar dit was in het hart van Amsterdam, niet in Bagdad.

[...] In het briefje dat de moordenaar op Van Goghs lichaam prikte, stond: ,,er zal geen genade voor de onrechtplegers zijn'', met de toevoeging dat Amerika, Europa en Nederland ,,ten onder [zullen] gaan''.

Dit briefje lijkt de Nederlandse samenleving werkelijk bang te hebben gemaakt. Vele Europeanen, en niet alleen de Nederlanders, beschouwden het islamitische terrorisme liefst als een exclusief Amerikaans of Israëlisch probleem. De ernst van het feit dat een groot aantal van de terroristen van 11 september in Europa had gewoond en gestudeerd, en daar die aanslag had gepland en georganiseerd, was nooit echt doorgedrongen. Op een of andere manier dachten de Europeanen, in elk geval onbewust, dat deze duivelse symbiose, waarbij terroristen Europa als een veilige plaats zouden gebruiken voor aanslagen die alleen maar buiten Europa zouden plaatsvinden, zou kunnen voortduren. De bomaanslagen op de treinen in Spanje werden in brede kring gezien als vergelding voor de deelname van Spanje aan de `Amerikaanse' oorlog in Irak.

De Europese elites hebben, ten dele op grond van de begrijpelijke wens om vreemdelingenhaat niet nodeloos aan te wakkeren, de problemen in de gedaante van radicale elementen binnen de grote Europese islamitische gemeenschap te lang gebagatelliseerd. Zelfs toen islamitische demonstranten zomaar op straat in Amsterdam, Parijs en elders riepen dat de joden dood moesten, nam het publiek er nauwelijks nota van. Je zou kunnen zeggen dat dat de prijs is die een liberale samenleving voor haar vrijheid betaalt: dat zij het onverdraaglijke moet verdragen.

Maar in Europa is verdraagzaamheid selectief. De meeste landen hebben harde wetten tegen uitingen van haat, en neonazi's worden op grond van dergelijke overtredingen aangehouden. In Den Haag heeft de politie sinds de moord op Van Gogh ongeveer twintig mensen aangehouden wegens het roepen van lasterlijke nationalistische en anti-islamitische leuzen.

Natuurlijk is het zo dat maar een zeer kleine minderheid van de moslims in Europa werkelijk terrorisme bedrijft. Maar zoals Hirsi Ali heeft gezegd, kan het islamitische terrorisme er gedijen, omdat ,,het is ingebed in een grotere kring van eensgezinde medemoslims''. Volgens een schatting van de Nederlandse veiligheidsdienst is `slechts' zo'n 5 procent van de moslimgemeenschap in het land `radicaal'. Aangezien het land een miljoen islamitische inwoners telt, zijn dat ongeveer 50.000 mensen.

De leiders van de Europese islamitische gemeenschap zijn schuldig aan stilzwijgen. Islamitische groepen in Frankrijk hebben met duizenden geprotesteerd tegen de wet tegen het dragen van hoofddoekjes op school.

Noch in Frankrijk noch elders in de wereld zijn op vergelijkbare schaal demonstraties gehouden om de islamitische terreur te veroordelen. De moslims die tegen terreur zijn en die de liberale waarden hooghouden, moeten ronduit voor hun overtuiging uitkomen. Tegelijkertijd moet Europa ophouden met rationaliseren over de irrationele haat die de islamitische terroristen bezielt. Het islamitische terrorisme is niet het gevolg van `mislukt integratiebeleid' of van een of andere werkelijke of denkbeeldige islamitische grief die het gevolg zou zijn van het Amerikaanse Midden-Oostenbeleid; het wordt gevoed door een totalitaire ideologie die streeft naar de wereldheerschappij en de onderwerping van de ongelovigen en het Westen.

Hoe eerder Europa deze waarheid onder ogen ziet, hoe eerder het de bestrijding van het fanatisme dat Van Gogh het leven heeft gekost, ter hand zal nemen.

(Verschenen 10 november)