De meningen

Hoe weet iedereen het bij rampspoed ineens zo zeker? Schieten van schrik opeens de opinies op de juiste plaats?

Columnist Rob Schouten in Trouw, 10 nov.

De Nederlanders reageerden beledigd als `politiestaten' als Frankrijk protesteerden tegen een soort politieke naïviteit, onverantwoordelijkheid zelfs. [...] Nederland was er trots op dat zijn ministers in alle rust op de fiets naar het werk gingen. (De moordaanslag op Van Gogh) is verwoestend in een samenleving die geloofde de problemen van identiteit en religie grotendeels opgelost te hebben.

Journalist Laura Mandeville, Le Figaro, 10 nov.

De aanvallen (op scholen en kerken) hebben het dunne laagje tolerantie weggekrabd waarop de Nederlanders zich lang trots hebben beroepen, vooral hier (in Amsterdam), een stad waar de lucht van hasjiesj hangt, prostituées lonken vanuit rood-verlichte bordeelramen en Hells Angels zij aan zij leven met Hare Krishna's.

Verslaggever Craig Smith in The New York Times, 10 nov.

Je moet je bijna gaan schamen om moslim te zijn. Omdat er mensen zijn die uit naam van deze godsdienst anderen doden. Je kan honderd keer tegen jezelf zeggen dat het hier om misbruik van godsdienst gaat, maar langzaamaan biedt dat geen troost meer.

De Iraanse filosofe Katajun Amirpur, Süddeutsche Zeitung, 10 nov.

Laat geen multiculti-werker of psycholoog ons vertellen dat we niet mogen haten. Lieve Ayaan, heb geen schuldgevoel, Theo werd al veel langer bedreigd.

De moeder van Theo van Gogh bij de crematieplechtigheid, 9 nov.