Paard met buitenboordbeugel

Het begon met een beetje kwijlen bij het eten. Maar de laatste paar weken deed mijn pony Belinda wel heel erg lang over haar bak met voer.

Misschien had ze wel kiespijn, dacht ik opeens. En dus belde ik de paardentandarts. Dat werd wel eens tijd ook. Want Belinda had in haar 26-jarige leven nog nooit een fluorbehandeling of halfjaarlijkse controle gehad.

De tandarts reed in een jeep waar Happy Horse op stond. Een beetje zenuwachtig was ik wel, want normaal begint Belinda al te steigeren als ik haar een lepeltje hoestdrank probeer te geven. Maar nu snuffelde ze nieuwsgierig aan de enge instrumenten die de tandarts had meegenomen.

Eerst kreeg ze een hoofdstel om met een heel raar bit, dat precies om haar grote tanden paste – als een enorme buitenboordbeugel. Toen draaide de tandarts aan het bit en ging de mond van Belinda langzaam open. ,,Wil je even voelen?'' vroeg hij. Ik stopte mijn arm in het hoofd van mijn pony. Helemaal tot aan mijn elleboog, want haar achterste kiezen zaten zo ongeveer onder haar ogen.

Sommige kiezen zaten een beetje los, en andere hadden hele scherpe randjes. ,,Dat zijn haken'', vertelde de tandarts. ,,De tanden en kiezen van paarden groeien altijd door, soms wel vier millimeter per jaar. Maar ze slijten ongelijk weer af, en daardoor ontstaan die scherpe haken.'' Belinda bleek al die tijd op haar eigen wangen gekauwd te hebben. En dat deed natuurlijk best zeer.

Daarna deed de tandarts het gekke hoofdstel weer af en pakte hij een reusachtige vijl waarmee hij langs de kiezen begon te raspen. ,,Daar voelt ze niets van'', zei hij. ,,Want paarden hebben geen zenuwen in hun kiezen.'' Het leek inderdaad wel of Belinda het lekker vond, zo rustig stond ze op de vijl te kauwen. Nog even spoelen, en klaar was ze.

In zijn auto had de tandarts een grote paardenschedel liggen. Hij wees op de rijen met gele tanden en vertelde dat je daaraan precies kon aflezen hoe oud het paard was. Laatst, zo zei hij, was hij nog bij een dame die een achtjarige pony had gekocht voor haar dochtertje. Tenminste, dat dacht ze. Want de tandarts zag direct aan de hoektanden dat het een stokoud beestje was. Daarom moet je een gegeven paard dus altijd in de bek kijken!

,,En Belinda dan?'' vroeg ik. ,,Is ze echt zo oud?'' Ja, zei de paardentandarts, ,,ze mag nog fief uit haar oogjes kijken, maar haar gammele tanden bewijzen dat ze hartstikke bejaard is.''