Dertig jongeren rond een kampvuur

Niemand in de omgeving kon bevroeden dat er op camping De Mus'donck Koerdische strijders werden getraind. `Maar zo'n afgelegen plek leent zich wel voor zaken die het daglicht niet kunnen verdragen.'

Camping-kampeerboerderij De Mus'donck ligt aan een niet meer gebruikte spoorlijn, in het mooie natuurgebied van Liempde. In de herfst is de bosrijke omgeving het domein van fietsers en wandelaars.

Maar vanochtend is de stilte flink verstoord: er staan camera's te draaien, er melden zich nieuwsgierigen en er is vooral veel `blauw'. Politie en mobiele eenheid deden vannacht een inval in De Mus'donck, dat dienst zou doen als trainingscentrum van de voormalige Koerdische verzetsbeweging PKK.

Een buurtbewoner zegt dat hij vanaf vier uur vanochtend veel kabaal hoorde, onder meer veroorzaakt door een helicopter die de actie ondersteunde. Volgens hem waren er ,,veel agenten op de been'', die 29 verdachten oppakten onder wie de eigenaar van de Brabantse camping. Er zouden affiches en lesmateriaal in beslag zijn genomen. Rond een uur vanmiddag gaf de politie het terrein vrij.

Liempdenaren vertellen niet te kunnen geloven dat ,,zoiets'' in hun dorp kon gebeuren. Burgemeester J. van Homelen van Boxtel, waaronder het plaatsje valt, had het evenmin vermoed, tot hij enige weken geleden door justitie op de hoogte werd gesteld. Voor Omroep Brabant zei hij vanochtend dat ,,de altijd zo rustige'' Mus'donck ,,natuurlijk wel een goed afgelegen plek is voor zaken die het daglicht niet kunnen verdragen''.

Van ongeregeldheden was nooit sprake, benadrukt Van Homelen. Volgens de burgemeester werd het kamp vooral gebruikt voor politieke scholing.

Katja de Man woont zo'n honderd van de kampeerboerderij aan de Gemondestraat. Tussen de woning van de kunstenares en De Mus'donck ligt de spoorbaan die in de volksmond het `Duitse lijntje' heet, waar de Duitse keizer en andere hoogwaardigheidsbekleders ooit gebruik van maakten. De Man hoorde vannacht niks (,,ik werd pas tegen achten wakker'') en zag politiewagens en agenten.

De camping wordt in de zomer druk bezocht, vertelt ze. Er zijn veertig à vijftig staanplaatsen voor caravans en houten huisjes. In de herfst komen er soms nog groepen naar de kampeerboerderij. ,,Er gebeuren geen vreemde dingen'', vertelt ze.

,,Hoewel'', laat ze daar op volgen, ,,toen ik begin oktober Amerikaanse vrienden op bezoek had en naar De Mus'donck ging om fietsen te huren, zag ik daar zo'n dertig jongeren met Arabisch uiterlijk rond het vuur zitten.''

De Man vermoedde dat het asielzoekers waren, die tijdelijk op de camping werden opgevangen. De kunstenares zegt dat het om ,,jongens en meiden'' ging in de leeftijd van 18 tot begin twintig jaar.

,,Een aantal sprak geen Nederlands, een enkeling beheerste onze taal perfect. Hij legde me uit waar ik de baas van de camping kon vinden.''

Ze kent de eigenaar ,,meer dan van gezicht'', zegt De Man. Ze gelooft dat hij ,,Toon'' heet, en dat hij ,,een jaar of 55'' is. ,,Zijn vrouw is verpleegster, hij is leraar. Daarom is hij lang niet altijd op de kampeerboerderij aanwezig.'' De Man zegt dat ze niet kan geloven dat de eigenaar op de hoogte was van het feit dat zijn (nu opgepakte) gasten op zijn camping werden getraind door de PKK.

Een buurtbewoner valt haar bij: ,,De baas heeft het allemaal niet geweten.''