Ver(p)lichte nummers

Laat de ballen maar komen. Vanmorgen was het de beurt aan Aegon om de kwartaalresultaten over de markt uit te strooien. Resultaat: 28 pagina's informatie over de prestaties in het afgelopen kwartaal.

De productie oogt indrukwekkend, maar is zeker niet uitzonderlijk. Collega ING presenteerde vorige week 40 pagina's aan kwartaalresultaten. De bank en verzekeraar heeft duidelijk een stijgende lijn te pakken. Drie jaar geleden kwam ING niet verder dan 20 pagina's, zeven jaar geleden bleef de score op 11 pagina's hangen. Met dit groeitempo passeert ING vóór 2020 de grens van 1.000 pagina's.

De buitenlandse verzekeringsbranche levert een vergelijkbaar beeld op. AIG, de grootste verzekeraar ter wereld, presenteerde drie weken geleden 25 pagina's – driemaal zoveel als drie jaar geleden. En Allianz, de grootste verzekeraar van Europa, is constant: de laatste kwartaalresultaten besloegen 43 pagina's. Drie jaar geleden kwamen de Duitsers al op 41 pagina's uit.

Waarom groeien de cijfers van met name Nederlandse verzekeraars zo hard? Toezichthouders zijn assertiever (AFM, DNB), Tabaksblat kwam met gedragsregels en nieuwe internationale boekhoudregels vergen uitleg.

Maar is dat een rechtvaardiging voor de information overload waar de ondernemingen zich nu gewillig aan lijken over te geven? Hetzelfde bedrijfsleven klaagt over de administratieve lastendruk. Geïnspireerd door morrende ondernemers heeft het kabinet-Balkenende een kwart minder administratieve lasten in 2007 in het vooruitzicht gesteld. Het levert volgens berekeningen van het CPB bij elkaar zo'n 3 miljard euro op als de doelstellingen worden gehaald.

Natuurlijk zijn de kwartaalboekwerken een aardige dienstverlening aan de aandeelhouders van het bedrijf, maar je zou mogen verwachten dat de dalende trend zo onderhand is ingezet. De cijferhausse zadelt de belegger tenslotte op met een forse lastenverzwaring. Hij wordt geacht alle data door te ploegen, wil hij geen kennisachterstand oplopen in de effectenhandel. Bovendien riskeert hij afgeblaft te worden op de aandeelhoudersvergadering als hij vragen stelt die al lang in het kwartaalbericht zijn gemeld.

Kan de aandeelhouder niet gecompenseerd worden voor al die verplichte nummers? Bijvoorbeeld door het dividend omgekeerd evenredig te maken aan de kilobytes kwartaalrapportage. Of door de aandeelhouder klantenkorting te geven. Het dwingt royaal rapporterende ondernemingen meer aandacht te besteden aan de inhoud van de boodschap in plaats van de lengte ervan. En van ondernemingen die volharden, kan de vermoeide belegger ook gewoon de aandelen verkopen: lastenverlichting en geld toe.