Niet te koop: rijkste voetbalclub

Morgen is de aandeelhoudersvergadering bij Manchester United, de club die niet te koop is.

Na de Australische mediatycoon Rupert Murdoch, in 1999, en het Ierse zakenduo Magnier & McManus, vorig jaar, beet onlangs ook de machtige Amerikaanse Glazer Family Trust in het zand in een poging een meerderheid van de aandelen in Manchester United te verwerven. Shareholders United groepeert duizenden fans achter het vaandel Not for Sale. Hun boodschap: de club is niet te koop.

Het totaalinstituut Manchester United is wat manager Alex Ferwoguson er sinds de tweede helft van de jaren tachtig van heeft gemaakt. Daarom staan in zijn gevechten om de macht bij de club de supporters onverbloemd aan zijn zijde. Ferguson is `een van ons', klinkt het geregeld uit zeventigduizend kelen op Old Trafford. De voormalige Schotse vakbondsman die werd geridderd tot Sir, maakte zich bij de fans nog populairder met zijn halsstarrige houding bij het overnamebod van Rupert Murdoch, in 1999. De deal was zo goed als beklonken met de toenmalige voorzitter Martin Edwards, maar Murdoch kreeg manager Ferguson niet over de streep. Een bont oppositiefront stond op tegen de toch al weinig geliefde voorzitter van de club. De onafhankelijke supportersvereniging, The Independent Manchester United Supporters Association (IMUSA), opende het offensief onder het motto `United is not for sale!' De club was niet te koop. De supporters kregen direct steun van de inderhaast opgerichte vereniging Shareholders United Against Murdoch (SUAM), aandeelhouders die een front vormden tegen Murdoch. The Guardian streed via journalist Jim White mee in wat deze progressieve kwaliteitskrant `de strijd om de ziel van United' noemde. De onafhankelijke supportersvereniging voerde actie op straat en in het stadion, de verontruste aandeelhouders stuurden professoren de vuurlinie in en The Guardian lanceerde een vernietigende mediacampagne.

Groot ongenoegen heerste. Woordvoerders van supportersclubs, ex-topspelers en commentatoren toonden het nodige voorbehoud of hun openlijke afkeur. De oppositie kreeg meteen wind in de zeilen bij het eerste optreden van de Amerikaanse woordvoerders van Murdoch. Gevraagd naar de namen van bekende spelers van de club bleven ze het antwoord schuldig. Vanuit SUAM kwam er een doeltreffende oneliner: `Murdoch denkt waarschijnlijk dat de Neville Brothers een Chicago Blues Band zijn, dat Best-Charlton-Law een advocatenfirma op Manhattan is en King Eric [Cantona's bijnaam], de naam van IJslandse condooms.'

Na veel ludieke acties, juridisch getouwtrek en politiek lobbywerk het gevecht duurde zeven maanden – besliste de Engelse anti-monopoliecommissie in april 1999 in het voordeel van supporters en aandeelhouders. ,,I'm neutral'', was het enige wat Ferguson in het openbaar had verklaard. Hij was onpartijdig geweest. Maar zijn afkeurend stilzwijgen rond de overnamedeal die door voorzitter Edwards was geregisseerd, had oorverdovend geklonken. De `Peoples Republic of Mancunians', zoals de fans zich noemen, had aan het langste eind getrokken in het belangrijkste conflict uit de geschiedenis van de club.

De voorbije maanden herhaalde de geschiedenis zich. De 75-jarige Malcolm Glazer bood uiteindelijk 800 miljoen pond (1,12 miljard euro) voor een meerderheidsbelang. De supporters protesteerden overal. In Londen betoogde The Red Action Group bij de beurs. Ze stuurden een wedstrijd tussen reserveteams in Birmingham in de war en toonden hun ware kracht met een massale, vreedzame optocht aan de Sir Matt Busby Way vlak voor de topper met Arsenal. Duizenden fans demonstreerden tegen Glazer, die met Magnier & McManus de grootste aandeelhouder van de club is, met elk circa 28 procent van de aandelen.

Shareholders United hanteert scherpomlijnde doelstellingen. ,,We verdedigen onze club, traditie en geschiedenis'', legde voorzitter Nick Towle uit in de Engelse krant The Times. ,,Valse beloften en ondoorzichtige deals mogen niet leiden naar het morele en financiële bankroet van Manchester United. We delen als boodschap mee aan op winst beluste beleggers dat we nooit zullen stoppen met vechten voor de onafhankelijkheid van Old Trafford. We bieden onze leden een eigen aandeel – met lagere kosten dan via de banken – en alle rechten van aandeelhouders. We werken nauw samen met Supporters Direct, een regeringsinitiatief dat mensen helpt die een verantwoordelijkheid willen nemen in hun favoriete club. We verzetten ons tegen een Roman Abramovitsj-achtige kaping van Manchester United'', zei hij met een verwijzing naar de Russische eigenaar van Chelsea. ,,Don't just support a football club. Run it!''

De directie van de club had partij gekozen voor de fans. Bij Shareholders United werd de champagne ontkurkt, en daar klonk opnieuw het motto: Manchester United is niet te koop. Dat zal ook morgen weer de belangrijkste boodschap zijn bij de aandeelhoudersvergadering, aan het adres van de directie van de club. Desnoods voorzien van juridisch advies van topniveau. Weil, Gotshal & Manges uit New York geniet een wereldwijde reputatie voor zijn expertise op financieel gebied. Het bureau geeft gratis advies aan Shareholders United. Kapers op de kust zijn gewaarschuwd.