`Het wordt tijd handen vast te pakken met wie je verder wilt'

Het probleem van de buitenlander in Nederland is niet de buitenlander maar Nederland. De politiek, het onderwijs, het welzijnswerk en in het algemeen de benauwde horizon van de Nederlander riepen de laatste dertig jaar een apartheidsstaat in het leven, al zal men het voor geen goud apartheid noemen. Je mag in Nederland veel minder zeggen dan de Nederlanders zelf denken dat er gezegd mag worden. Sommige Nederlandse christenen zijn in dit opzicht erger dan de mohammedanen. Ik merkte het aan hun reacties op mijn stelling van vorige week. Je hoeft maar even op hun tenen te staan of ze beginnen te piepen.

De Nederlanders wentelen zich opnieuw in het idee dat ze altijd tolerant waren. Ze waren nooit tolerant, tenminste niet van harte. Hun tolerantie had praktische redenen. Bovenmeester Balkje sputtert nog wat na. ,,Dit past niet bij Nederland'', zegt hij. Moord en onverdraagzaamheid passen niet. Misschien, meester Balk, paste uw landje tot op heden niet erg bij de buitenwereld. Misschien groeide Nederland eindelijk uit tot echt land. Welkom in de wereldclub. We zijn uit onze genoeglijke positie tussen Liechtenstein en Monaco getild.

Of gaat uw regering van de buitenwereld eisen dat ze krimpt? Remkes en Donner, uw ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie, altijd met één vinger in de dijk achterstevoren op hun ezel, ze lijken me er toe in staat. Ik zie beide heren voor me, wereldvreemd trappend op hun zwartgelakte fietsen. Zouden ze ooit een markt, bordeel of stacaravan hebben bezocht?

De woensdagavond na de moord had de regering nog niets ondernomen. Donderdagavond, niets. Vrijdagavond, niets. Het had me geen dwaas idee geleken tenminste één netwerk-moskeetje te sluiten, je voelde de woede van de Hollandse skinheads, brulapen en bange burgers zwellen. De heren hadden toch één dolle imam een lift naar de vliegtuigtrap kunnen geven? Staatsraison heet zoiets, het beroemde kleine kwaad om het grotere te voorkomen. Elke dag dat Cohen wachtte met het dichttimmeren van de El Tawheed-moskee, broedplaats van de Mohammed B.'s, verzamelde hij er honderdduizend stemmen bij voor de Groep Wilders.

De boel bij elkaar houden, elkaars hand vastpakken.

,,Het wordt tijd te kiezen, het wordt tijd je vrienden te benoemen'', orakelde Freek de Jonge. Ah, ook de sinterklazen melden zich weer. Het is onze opdracht voor de toekomst ,,elkaar vast te houden'', voegde Balk er nog aan toe. Dat wordt nog een kleffe boel in Nederland.

Met dat soort ethische krampen schieten we niet op.

Beste Freek, dat de tolerantie in Nederland een schijntolerantie is ben ik met je eens. Maar of ,,de arrogante afstandelijkheid van ironie en cynisme'' schuld daaraan is, zoals jij kakelt? Afstandelijkheid, ironie, je moet die nu juist met een lantaarn zoeken. Het is niets dan handjepakken wat de klok slaat. Waar we meer dan ooit om verlegen zitten is duidelijkheid, de dood aan de smoesjes, het bescheiden zwijgen van de dominees, humor en gevoel voor realiteit.