William H. Macy

De Amerikaanse acteur William H. Macy, nu te zien in `Cellular', speelt mislukkelingen zo goed dat het geen mislukkelingen blijven.

Het script schreef voor dat de politieagent die William H. Macy in Cellular speelt een hartaanval heeft gekregen en daarom na 27 jaar het korps verlaat. Macy veranderde de hartaanval in een schoonheidssalon, die de agent met zijn vrouw wil opzetten. Daarom kan hij een boef neerschieten met de resten van een groen moddermasker nog op zijn gezicht.

William H. Macy is een van die acteurs die gloriëren als het tegenzit. Hoe belachelijker zijn personage is, hoe beter zijn spel lijkt. Niemand speelt zo goed als hij frustratie en mislukking. Als de film begint heeft Macy de moed meestal nog niet opgegeven, en o, wat gebeurt er veel op dat gezicht als hij eindelijk beseft dat het geen zin meer heeft. De loser die Macy het bekendst heeft gemaakt is Jerry Lundegaard in Fargo (1995) van de gebroeders Coen, een eikel die de ontvoering van zijn vrouw in scène zet om met het door haar rijke vader te leveren losgeld zijn bedrijf te redden. Lundegaard leverde Macy een Oscarnominatie op en zorgde ervoor dat hij nooit meer auditie hoeft te doen. Macy's uitstraling is inmiddels zo bekend dat het niet meer dan logisch is dat hij de titelrol speelt in The Cooler (Wayne Kramer, 2003). Een `cooler' is een man die door een casino wordt ingehuurd om zijn pech aan de winnaars door te geven. Macy speelt hem zo goed dat de man toch te bewonderen valt – de acteur valt niet meer samen met zijn personage. Misschien brengen zijn kwaliteiten hem zelfs nog verder: in zijn meest recente rollen, ook in The Cooler, blijft Macy geen loser. Het is bijna alsof hij dankzij zijn spel deze mensensoort aan het verlossen is. Ook in Cellular delft zijn sukkel niet langer het onderspit.

William Hall Macy (Miami, Florida, 13 maart 1950) wilde dierenarts worden maar werd acteur. Op het Goddard college in Vermont kreeg hij les van David Mamet, met wie hij later in Chicago het St. Nicholas Theater oprichtte. Macy is van een groot aantal door Mamet geschreven rollen de eerste acteur geweest. Ook in de films van Mamet speelde hij vaak mee, waaronder House of Games (1987), Oleanna (1994) en State and Main (2000). Buiten het werk met Mamet wilde zijn filmcarrière in het begin niet zo vlotten. Macy speelde vooral in reclames en was dokter in de tv-serie ER. Zijn doorbraak kwam met Fargo. Daarna lukte het hem wel bijrollen te krijgen in Hollywood-produkties als Air Force One en Jurassic Park III, maar liever perfectioneerde hij zijn losers in de films van Mamet en Paul Thomas Anderson (Boogie Nights (1997), Magnolia (1999)). In Gus Van Sants remake van Hitchcocks Psycho (1998) wist hij in de rol van detective Arbogast als enige het origineel te doen vergeten.

Over zijn vak doet Macy niet hoogdravend. ,,Ik besefte lang geleden dat wij allemaal een geheim delen: we denken allemaal dat we bedriegers zijn'', zei hij begin dit jaar tegen een Canadese krant. ,,Ik weet alleen niet of iedereen dat zo intens voelt als ik – misschien ben ik daarom acteur geworden.''