Youssou N'Dour danst met Allah

Allah vindt het prima dat mensen dansen. Zou luidt ingedikt de blijde boodschap die Youssou N'Dour vrijdag bracht in het Amsterdamse Concertgebouw.

Daarbij moet onmiddellijk worden aangetekend dat de Allah van N'Dour en Senegal een andere is dan de Allah die in bijvoorbeeld Saoedie Arabië heerst. Raakt de laatste al vertoornd als hij een trommel op een plaatje ziet, de Allah van N'Dour zou zonder twijfel zelf aan het trommelen slaan als hij het niet al druk genoeg had. Temeer daar volgens de Mouriden, een grote moslimbroederschap in Senegal, werken ook een vorm van bidden is.

Dus werd er in het Concertgebouw keihard gewerkt. Door het Egyptische strijkorkest van Fathy Salama, een Westafrikaanse groep met percussie, balafon, kora en koorzang, en niet in de laatste plaats N'Dour zelf.

De onlangs met de Unesco Muziekprijs onderscheiden zanger en pedagoog komt in het heel hoge soms iets tekort maar compenseert dat ruimschoots met indrukwekkende lange noten en een massa 'moraal' zoals dat heet in wielrennerskringen.

Hij weet met zijn club muzikanten van totaal twintig man het publiek dermate mee te slepen, dat het jammer is dat MOJO en het Concertgebouw geen ruimte voor dansen hebben gecreëerd. Liedjes over Allah en zijn profeten, daar moet je strak en stijf bij zitten, was blijkbaar de idee; net als bij de traahaahaage psalmen op Urk.

Dat daar op het podium anders over wordt gedacht, blijkt uit de beweeglijkheid van N'Dour zelf en de musici achter hem. De percussionisten proberen iedereen gek te maken, solo-violist `Dr. Hassan' speelt met verve de rol van zigeuner en de fluitist zou met zijn duivelse gedartel zelfs gestaalde Taliban tot zonde verleiden.

Het resultaat is dat Egypt, de cd-versie van dit project, afgezien van de geluidsbalans, met vele procenten wordt verbeterd. En dat er op de beschikbare decimeters in het Concertgebouw steeds uitbundiger wordt gedanst, zelfs op de krappe zijbalkons.

N'Dours mededeling tussendoor dat Egypt, een ode aan zangeres Oem Kaltoem, drie jaar op de plank bleef liggen omdat de naam Allah door 'de elfde september' te veel in diskrediet was gebracht, wordt door de zaal met begrip ontvangen.

Dat geldt nog sterker voor de woorden die hij wijdt aan de 'echte' kern van de moslim-ideologie. Zo is `Salam Aleikum' niet hetzelfde als `hallo', maar roept deze begroeting expliciet tot vrede op.

Soms wordt kunst door vroomheid steriel, soms wordt godsvrucht door kunst verkracht, maar bij boodschapper Youssou N'Dour heerst een wonderlijke harmonie. Wie artiest is en in god gelooft, zingt en swingt 'gewoon' zo goddelijk mogelijk.

Wie zo betoverend 'Allah' zingt, op cd en voor publiek, overtuigt zelfs een heidens blok beton.

Concert: Youssou N'Dour met het orkest van Fathy Salama. Gehoord: 5/11 Concertgebouw, Amsterdam.