Minder rubber, meer technologie (Gerectificeerd)

De bandenfabrikant Vredestein is vorige week overgenomen door het Russische Amtel. Directeur Oudshoorn verwacht dat er eerder banen zullen bijkomen dan geschrapt zullen worden.

Rob Oudshoorn, de directeur van de bandenfabriek Vredestein, heeft een paar drukke dagen achter de rug sinds de overname door het Russische Amtel. Hij bekent dat hij niet onverdeeld gelukkig was met het uitlekken van de deal: ,,Ik had de overname liever bekendgemaakt nadat alle papieren getekend zouden zijn. Onze Russische collega's waren blijkbaar zó opgetogen dat ze al een persbericht rondgestuurd hebben.'

Vredestein, zo werd afgelopen donderdag bekend, komt in handen van de Russische bandenfabrikant Amtel. De Nederlandse bandenfabrikant (1.150 werknemers, 200 miljoen euro omzet) werd voor een onbekend bedrag overgenomen. Het is de bedoeling dat de contracten in februari 2005 getekend worden.

De belangrijkste productiehal van Vredestein staat in Enschede. In de fabriek hangt een warme, zware rubberlucht. Er liggen grote stapels rubber, zowel natuurlijk als synthetisch. Enorme machines verwerken deze ruwe grondstoffen tot grote lappen. Heftrucks rijden deze slabs verder de fabriek in, waar ze in repen van ongeveer 25 centimeter breed worden gesneden. Uiteindelijk worden deze repen het loopvlak van de band. Andere onderdelen zoals de zijkanten en de hielen worden apart gemaakt, op het einde van het fabricageproces worden deze aan elkaar geplakt. Tot slot worden de banden gevulkaniseerd (verhitten om het rubber taai te maken).

Oudshoorn: ,,Veel mensen stellen zich het proces als volgt voor: Je giet rubber in een mal, je vulkaniseert het en je bent klaar. Het is veel ingewikkelder; ieder onderdeel van een autoband moet andere eigenschappen bezitten.' Het loopvlak van een autoband bestaat vaak uit een harde compound (samenstelling), in verband met slijtvastheid en wegligging. De hielen van de band, die rondom de velg zitten en de band op zijn plaats houden zijn nog harder. De zijkant is echter zacht.

Omdat aan verschillende soorten banden verschillende eisen gesteld worden, ontwikkelde Vredestein ruim 300 compounds. Om een idee te geven van de eisen klopt Oudshoorn aan bij de onderzoeks- en testafdeling. Op een rolbank wordt een winterband getest. ,,Het moet in principe mogelijk zijn om met deze band 270 kilomer per uur te rijden. Het is belangrijk dat de band bij hoge snelheden en bij glad weer toch een goede wegligging heeft. De meeste banden klappen tijdens het testen bij een snelheid van 300 kilometer per uur.'

Voor Oudshoorn is het een uitdaging om aan hoge eisen te voldoen. Als voorbeeld neemt hij de opkomst van het zogenoemde tunen, het aanpassen van personenauto's op motorisch, maar vooral ook visueel gebied. ,,Dat heeft de vraag naar grote velgen enorm verhoogd. Door die enorme siervelgen, zie je nog maar een klein stukje van de band zelf. Omdat de band dunner is, is het lastig om de stevigheid erin te houden. Dat vereist hoogwaardige technologie.'

Met deze technologie heeft Vredestein zich ook in de kijker van Amtel weten te spelen. ,,Amtel maakt banden die naar Russische maatstaven erg goed zijn, maar niet goed genoeg zijn om indruk te maken op de internationale markt.' De Russen kunnen bijvoorbeeld nog geen silica in hun banden verwerken. Deze stof, een soort zandoplossing, maakt banden steviger, verbetert de wegligging en vermindert de rolweerstand.

Oudshoorn rekent er op dat de merknaam Vredestein blijft bestaan en er geen banen zullen verdwijnen. ,,Ik verwacht eerder een uitbreiding. Vredestein is echt een oud, Nederlands bedrijf. Daarom ben ik erg blij dat we gekocht zijn door een fabrikant die ons nodig heeft, zowel voor onze techniek, netwerk als naam. In een groot concern als Michelin zouden ze waarschijnlijk niet zoveel waarde aan ons hechten.'

Het succes van Vredestein op de internationale markt is volgens de directeur te danken aan het opzoeken van niches. ,,Tegen fabrikanten als Goodyear en Michelin kunnen wij, als middelgrote fabriek, qua productie nooit opboksen. Wat wij wél doen is het opvullen van niches die voor grote fabrikanten niet of nauwelijks de moeite waard zijn. We hebben veel succes met winterbanden, producten voor oldtimers of sportbanden.'

Rectificatie

Vredestein

In het artikel Minder rubber, meer technologie (8 november, pagina 13) staat dat de Nederlandse bandenfabrikant Vredestein is overgenomen door het Russische Amtel. Het gaat om een voornemen, de overname zal niet voor februari 2005 zijn afgerond. Volgens Vredestein-directeur Rob Oudshoorn is Amtel als partner aantrekkelijker dan grote, mondiale bandenfabrikanten omdat Amtel Vredestein meer mogelijkheden voor synergiewinst biedt. De genoemde andere bandenfabrikanten dienen als voorbeeld en staan in geen relatie met de voorgenomen overname.

In de beschrijving van de productie van autobanden zijn fouten gemaakt. Het loopvlakrubber voor banden wordt niet gesneden; de rubbercompound wordt verwarmd en onder hoge druk in een mal in vorm gebracht. De hardheid van de compound hoeft geen relatie te hebben met de slijtvastheid. De zijkant van de band is niet zacht, maar flexibel om comfort te bereiken. De banden worden niet getest op een rolbank, maar op testdrums. Daarop wordt onder andere gemeten hoe lang een band hoge snelheden kan weerstaan. Hierbij worden zeer ruime veiligheidsmarges gehanteerd; sommige banden draaien tientallen minuten op snelheden ver boven de 300 kilometer per uur.