Gemeenschapsgas

Bush blijft. En met de beurzen ging het gelijk wat beter. Ook in Europa, waar de meesten hun zinnen hadden gezet op opponent Kerry. Maar hun geld op een blijvende Bush. Met een stijging van 0,6 procent bereikten de koersen het hoogste peil in zes maanden. Daarna namen beleggers hun winst. Alles weer bij het oude. Betrouwbare zekerheid. Terug op het vertrouwde lage peil.

Chinezen scheuren Europa binnen. Buitenlandse autofabrikanten investeren in China. Aldaar neemt men de omgekeerde route. En die loopt via Oost-Europa. Terwijl General Motors in West-Europa 12.000 banen schrapt, wacht de oostzijde de komst van Chinese autofabrieken. China, land van onbegrensde mogelijkheden.

Vastberaden politieke actie was er te weinig om van de Europese Unie in 2010 de meest concurrerende economie ter wereld te maken. Van een club onder leiding van oud-premier Wim Kok moet het roer om en stevig in handen worden genomen. Europa moet laten zien dat het echt menens is met de gewenste concurrentiekracht. Zijn high level group wil prioriteit voor groei en werk. En daar past krampachtige handhaving van het Groei- en Stabiliteitspact niet in. Dat kan minister Zalm in zijn zak steken. Geen grotere groei zonder toenemend tekort.

Het gas is weer van de gemeenschap. Na de stroomkabels krijgt het gasnet de overheid als nieuwe baas. De staat koopt de resterende 50 procent aandelen van oliereuzen ExxonMobil en Shell. De terugtredende overheid heeft het eindpunt bereikt. En daar ogenblikkelijk dezelfde weg teruggenomen. Op weg naar een Maatschappij tot Nut van het Algemeen.

Als egeltjes zijn sociale partners en kabinet elkaar weer in de vertrouwde armen gevallen. Het polderwater loopt langzaam in de wijn. De kou uit de lucht en de strijd gestreden. Na informele gesprekken volgde formeel overleg. Werkgevers richtten de blik op de nullijn en keken de kat uit de boom. Zij schoven pas aan toen regering en bonden serieus rekening hielden met hun argumenten. De polder kent veel vals plat.

Langer werken moesten we. Tot heil en zegen van de economie. Eerst allemaal. Toen daalde de deeltijdsgrens. 57, 56, 55 op 1 januari volgend jaar. Daarna gaf langdurig stratenmaken en dozen duwen vrijstelling voor aanhoudende arbeid. En nu biedt het kabinet de bonden het stralend uitzicht op een eerdere aftocht voor iedereen. De prijzenslag in het sociaal overleg is in volle gang. Voor het langer werken resteert nu nog alleen de Duitse optie. Daar leverde men bijna een hele feestdag in. Dat kunnen wij ook. Weg met de Dag van de Arbeid.